«Ο αναχρονιστικός θεσμός των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι κίνδυνοι υπονόμευσης της βιωσιμότητας της λύσης στο Κυπριακό σε περίπτωση διατήρησής τους»
Εμείς θεωρούμε ότι μια πιθανή διατήρηση του συστήματος εγγυήσεων του ‘60 στην υπό συζήτηση λύση του Κυπριακού η οποία ελπίζουμε πως θα θέσει τέρμα στο διαμελισμό του νησιού μας, θα υπονομεύσει τις όποιες πιθανότητες για ομαλή συμβίωση των δύο κοινοτήτων στο μέλλον. Άλλωστε – ας μην το ξεχνούμε – η παρουσία των εγγυητριών δυνάμεων ήταν πάντα ένας παράγοντας ανωμαλίας αντί παράγοντας ειρήνης. Δεν λειτούργησαν ποτέ ενισχυτικά προς τη διατήρηση της εύθραυστης συμφωνίας που επιτεύχθηκε το 1960, παραχωρώντας μια κουτσουρεμένη ανεξαρτησία μετά από πολλά χρόνια αιματηρού αγώνα για αυτοδιάθεση.
Πού ήταν οι εγγυήτριες δυνάμεις κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων χρόνων της νέας Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν η τουρκοκυπριακή ηγεσία συστηματικά εισήγαγε οπλισμό και εκπαίδευε άτομα για να στελεχώνουν τις τάξεις της ΤΜΤ, ή όταν η Τηλλυρία βίωνε καταστάσεις ανταρτοπόλεμου, με επιθέσεις και εξαφανίσεις προσώπων – Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων – και όταν οι Τούρκοι και Έλληνες αξιωματικοί εκπαίδευαν ένοπλες ομάδες έτοιμες να ριχθούν στη δικοινοτική διαμάχη; Το κλίμα τρομοκρατίας και ανασφάλειας που χαρακτήριζε τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας, με αποκορύφωμα την διενέργεια του πραξικοπήματος και την τουρκική εισβολή το 1974, θα είχε αποφευχθεί αν οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις αποφάσιζαν να αφήσουν το νησί να προοδεύσει ως ανεξάρτητο κράτος. Αντιθέτως, δεν επέδειξαν καμία πολιτική βούληση να πείσουν την τουρκοκυπριακή κοινότητα να πάψει να δημιουργεί συνεχώς προβλήματα στην ομαλή λειτουργία της νεαρής δημοκρατίας – με αποκορύφωμα την παράλυση του κράτους με την γνωστή απόφαση των Τούρκων βουλευτών να μην ψηφίσουν το νόμο περί φόρου εισοδήματος. Ως αποτέλεσμα δημιουργήθηκε σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης του κράτους, αναγκάζοντας την Ελληνοκυπριακή κοινότητα να καταθέσει για συζήτηση τα περιβόητα 13 σημεία, θέτοντας θέμα συνταγματικών μεταρρυθμίσεων μόλις τρία χρόνια μετά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας. Η Συνθήκη Εγγυήσεως έχει ουσιαστικά παραβιασθεί από το 1963, αφού καμία από τις τρεις χώρες που υποτίθεται ότι θα διασφάλιζαν την εφαρμογή των Συνθηκών Ζυρίχης και Λονδίνου δεν φάνηκε να είναι διατεθειμένη να αναλάβει δράση για επαναφορά του Συντάγματος και των διατάξεων του μετά την Τουρκανταρσία και την δημιουργία θυλάκων στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στη συνέχεια η Τουρκία επιχείρησε την κατάληψη της Τηλλυρίας, με απόβαση ατάκτων και τακτικών ένοπλων στο προγεφύρωμα των Κόκκινων ενώ όταν απέτυχε η στρατιωτική της επιχείρηση, απέστειλε την αεροπορία της η οποία βομβάρδισε με τις νατοϊκές βόμβες ναπάλμ, ανυποψίαστους αγρότες, σπίτια και νοσοκομεία. Ότι ακολούθησε στη συνέχεια συμπλήρωσε την καταπάτηση της Κυπριακής Δημοκρατίας από τους ιδίους τους εγγυητές της. Η Ελλάδα απέστειλε κρυφά μια ολόκληρη μεραρχία στην Κύπρο την οποία απέσυρε η Χούντα, μετά από τα τραγικά γεγονότα της Κοφίνου. Η Τουρκία ετοίμαζε απόβαση την οποία επεχείρησε δύο φορές. Η Βρετανία εγκαθίδρυσε την Πράσινη Γραμμή στη Λευκωσία και προωθούσε με κάθε τρόπο τη διχοτόμηση. Τέλος, το ’74 κατέρρευσε πλήρως – και με τραγικές συνέπειες για τους Κυπρίους – το σύστημα των εγγυήσεων της Ελλάδας, Τουρκίας και Βρετανίας.
Ήταν η Ελληνική Κυβέρνηση της Χούντας που οργάνωσε το πραξικόπημα εναντίον της νόμιμης κυβέρνησης (με τη συνεργασία Κυπρίων ενσυνείδητων προδοτών ή αφρόνων παραπλανημένων). Στη συνέχεια η Ελληνική Χούντα επέδειξε εγκληματική αδράνεια συνεργώντας στο μεγαλύτερο έγκλημα κατά της ανεξαρτησίας της Κύπρου και του λαού της, το οποίο διέπραξε ο άλλος εγγυητής, η Τουρκία.
Η Τουρκία – επικαλούμενη τα εγγυητικά της δικαιώματα – εισέβαλε στο νησί μας, κατέλαβε το 40% των εδαφών μας, έδιωξε βίαια από τα σπίτια τους 200.000 Ελληνοκύπριους και εκβίασε τον ξεριζωμό πέραν των 20.000 Τουρκοκυπρίων. Τριανταέξι χρόνια μετά συνεχίζει να καταπατεί το διεθνές δίκαιο και τα δικαιώματα όλων των Κυπρίων και εξακολουθεί να διατείνεται πως η εισβολή στο νησί μας ήταν αποτέλεσμα μιας αναγκαίας ειρηνικής επέμβασης, στη βάση των επεμβατικών δικαιωμάτων που προκύπτουν από τη συνθήκη εγγυήσεως του ’60.
Συνεργάτης, επόπτης και μάλλον εμπνευστής των εγκλημάτων αυτών ήταν και παραμένει ο έτερος «εγγυητής», η Βρετανία. Μια Βρετανία που έπαιξε το δικό της ρόλο στην κατάθεση της γνωστής πρότασης Μακαρίου για τροποποίηση του συντάγματος που στάθηκε η αφορμή για το ξέσπασμα διακοινοτικών διαταραχών σε μεγάλη κλίμακα σε όλο το νησί. Τέλος δεν πρέπει να μας διαφεύγει ο σκοτεινός ρόλος των Βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων που σταθμεύουν στις Βρετανικές Βάσεις, ούτε το γεγονός ότι οι Βρετανικές Βάσεις λειτούργησαν ως αγωγός μετακίνησης πληθυσμών και επιβολής του εθνικού ξεκαθαρίσματος μετά την τραγωδία του ’74 .
Με τα πιο πάνω δεν επιθυμώ ποσώς να μειώσω τη θυσία και την προσφορά των ηρωικών φαντάρων της ΕΛΔΥΚ και άλλων Ελλήνων στρατιωτών οι οποίοι έδωσαν το αίμα τους για την προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπήρξαν τα θύματα της ίδιας προδοσίας. Ας μην επιτρέψουμε ξανά τα παιδιά του Ελληνικού λαού να βρεθούν εγκλωβισμένα στην Κύπρο, στα γρανάζια μιας μελλοντικής συνωμοσίας ή μιας άφρωνης περιπέτειας του αθηναϊκού κράτους, μέσω των προνοιών μιας νέας συνθήκης εγγυήσεων παρόμοιου τύπου αυτής του 1960.
Όσον αφορά την παρουσία ξένων στρατευμάτων, ένα άλλο θέμα που τίθεται υπό συζήτηση, πρέπει να θυμηθούμε ότι για να πραγματοποιηθεί το δίδυμο έγκλημα του ’74 χρησιμοποιήθηκαν οι στρατιωτικές δυνάμεις των αφερέγγυων εγγυητών που στάθμευαν στο νησί μας.
Συνεπώς το ιστορικό δίδαγμα των θλιβερών γεγονότων του 1974 οδηγεί στην πλήρη και αδιαπραγμάτευτη απόρριψη κάθε μορφής εγγυήσεων από τους τρεις ή άλλους ξένους εγγυητές, στην απόρριψη κάθε ιδέας για παρουσία ξένων στρατευμάτων αλλά και στην απαίτηση για απομάκρυνση των Βρετανικών Βάσεων από την Κύπρο.
Aντιλαμβανόμαστε πως η τουρκοκυπριακή πλευρά απαιτεί την επαναβεβαίωση της ιδιότητας των εγγυητριών δυνάμεων στις δύο μητέρες πατρίδες και την πρώην αποικιοκρατική δύναμη, το Ηνωμένο Βασίλειο. Θέτουν ζητήματα ασφάλειας της Τουρκοκυπριακής κοινότητας στο διηνεκές και επικαλούνται τις διακοινοτικές ταραχές της δεκαετίας του ’60.
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι και η Ελληνοκυπριακή πλευρά ζητούσε επίμονα εγγυήσεις, άλλου είδους, αλλά το αίτημά της δεν έγινε αποδεκτό. Συγκεκριμένα σε επιστολή του αείμνηστου προέδρου Παπαδόπουλου ημερομηνίας 7 Ιουνίου 2004 προς τον κ. Κόφι Ανάν, τόνιζε τις σοβαρές ανησυχίες των Ελληνοκυπρίων για την έλλειψη συγκεκριμένων εγγυήσεων ότι η Τουρκία θα τηρήσει όλες τις δεσμεύσεις της για εφαρμογή της όποιας λύσης που θα προέλθει από τις διαπραγματεύσεις κάτι που η Τουρκία απέρριψε κατηγορηματικά. Από τη μία η τουρκοκυπριακή κοινότητα ήθελε να διατηρήσει τα επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας, αλλά δεν έδειξε την ίδια προθυμία να συμφωνήσει σε εγγυήσεις για εφαρμογή του προτεινόμενου σχεδίου λύσης. Παρατηρούμε λοιπόν πως υπάρχει μια διαφορά στην ερμηνεία του τι θεωρεί η κάθε κοινότητα αναγκαίο για να μπορέσει να στεριώσει ένα ενωμένο κράτος σε αυτό το πολύπαθο νησί. Εμείς θέλουμε να διασφαλίσουμε την επιβίωση ενός ενιαίου, ανεξάρτητου κράτους στο νησί, ενώ η ηγεσία της Τουρκοκυπριακής κοινότητας θέλει εγγυήσεις ότι θα μπορεί η Τουρκία να επέμβει νόμιμα στο νησί αν υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα.
Οι Τουρκοκύπριοι φίλοι μας πρέπει να μας θεωρούν ιδιαίτερα απεγνωσμένους ή βλάκες εάν πιστεύουν πως θα αποδεχθούμε αδιαμαρτύρητα την διαιώνιση εγγυήσεων από τρίτες χώρες, ειδικά μετά τις πικρές εμπειρίες που ζήσαμε. Αλήθεια, ποιο άλλο κράτος ανά το παγκόσμιο βαρύνεται από μια τέτοια κληρονομιά όπως ήταν οι εγγυήσεις; Ποιό άλλο κράτος επιτρέπει στην επικράτειά του επεμβάσεις τρίτων χωρών (στρατιωτικές ή άλλως πως) βάση διεθνούς σύμβασης; Ποιά άλλη χώρα επιτρέπει στον πρώην δυνάστη της να παρέμβει σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης υπό το πρόσχημα διασφάλισης του γράμματος του Συντάγματος της; Και πως είναι δυνατό, εν έτη 2010, να απαιτείται από ένα πλήρες μέλος Παγκόσμιων και Ευρωπαϊκών Οργανισμών που διέπονται από το Διεθνές Δίκαιο, να αποδεχθεί μόνιμη επιδιαιτησία των εσωτερικών του υποθέσεων, δήθεν για να διασφαλιστεί το αίσθημα ασφαλείας;
Αυτή είναι λοιπόν η άποψη των Τουρκοκυπρίων; Ή μήπως είναι η θέση της Τουρκίας, που πέρα από τον πλήρη στρατιωτικό και οικονομικό έλεγχο των κατεχομένων, ασκεί σαφέστατα και πλήρη πολιτικό έλεγχο στην Τουρκοκυπριακή κοινότητα; Όταν κάποιοι προβάλλουν τις διάφορες έρευνες της κοινής γνώμης ανάμεσα στους κατοίκους στο κατεχόμενο βόρειο μέρος του νησιού μας, ξεχνούν (ή κάνουν πως ξεχνούν) τις συνθήκες που επικρατούν εκεί. Καμώνονται πως τους διαφεύγει η παρουσία των 40.000 ενόπλων Τούρκων στρατιωτών, των εκατοντάδων χιλιάδων εποίκων και των οργανωμένων εξτρεμιστών των γκρίζων λύκων και της ΤΜΤ. Μέσα σε τέτοιο περιβάλλον που διακρίνεται από φόβο και καταπίεση πώς είναι δυνατόν να εκφραστεί – έστω και δημοσκοπικά – οτιδήποτε άλλο από την αδιαφιλονίκητη πίστη στην παρουσία του Τουρκικού στρατού και των εγγυήσεων;
Η λύση με διάλογο και ειρηνικές διαδικασίες για εμάς τους Οικολόγους είναι μονόδρομος. Είναι κατανοητό ότι για να βρεθεί λύση πρέπει να γίνουν αμοιβαίες παραχωρήσεις και από τις δυο πλευρές, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Παρά τις διαφορετικές θέσεις και τοποθετήσεις, πιστεύω ακράδαντα ότι εάν δεν υπήρχαν παρεμβάσεις από ξένες δυνάμεις οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν να καταλήξουν σε λύση που να διασφαλίζει την ενότητα της Κύπρου και την ευημερία όλων των νόμιμων πολιτών της. Οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι - ή τουλάχιστον όσοι πιστεύουν στην συνύπαρξη και στη λύση - είναι και οι αυτοί θύματα του τουρκικού επεκτατισμού, του μιλιταρισμού και της μωροφιλοδοξίας των Τούρκων στρατηγών.
Με ανησυχία παρατηρώ ότι ανάμεσα στην Ελληνοκυπριακή κοινότητα εντοπίζεται μια προσπάθεια διαχωρισμού του θέματος των εγγυήσεων, από αυτό του δικαιώματος επέμβασης ή παρουσίας στρατευμάτων. Εάν διαβάσει κανείς προσεκτικά το προεκλογικό πρόγραμμα του Προέδρου Χριστόφια, τις δεσμεύσεις του προς τα συγκυβερνώντα κόμματα και το λαό, αλλά και εάν παρατηρήσει προσεκτικά αναλύσεις και δηλώσεις αξιωματούχων και σύμβουλων του, θα διαπιστώσει ότι δεν απορρίπτεται κάθετα και οριστικά η περίπτωση της ύπαρξης κάποιας μορφής εγγυήσεων από τρίτες χώρες, ακόμα ίσως και από τις γνωστές αποτυχημένες «μητέρες πατρίδες» ενώ αντίθετα γίνονται ξεκάθαρες αναφορές για τα ξένα στρατεύματα και το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης. Αυτή ακριβώς η διαφορά υπονοεί προφανώς ότι τόσο η ύπαρξη των εγγυήσεων όπως και μια μορφή επεμβατικών δικαιωμάτων (προφανώς διαφορετικών από αυτά που προνοούσαν οι συνθήκες του ’60) δεν είναι απόλυτα απορριπτέα από τον Πρόεδρο Χριστόφια. Ζητήσαμε – ως Οικολόγοι – μια πλήρη και τελεσίδικη τοποθέτηση επί του θέματος των εγγυήσεων. Η απάντηση που έχουμε λάβει δεν είναι ικανοποιητική.
Είναι γεγονός ότι στην ομόφωνη απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου της 18ης Σεπτεμβρίου αναφέρεται ότι «Στην ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν νοούνται εγγυητές και εγγυήσεις». Εντούτοις, κάποια επόμενη Κυριακή διαβάσαμε σε συνέντευξη του αρχηγού του μεγάλου κόμματος της αντιπολίτευσης αναφορές στο θέμα των εγγυήσεων πολύ έξω από αυτό το πλαίσιο. Αν κατάλαβα καλά, κάποιοι φαίνεται να συζητούν διάφορα σενάρια όπως π.χ. η Τουρκία και η Ελλάδα να εγγυηθούν αντιστοίχως τους ομοεθνείς τους της «Ομόσπονδης Μονάδας» (κράτη τα λένε οι Τούρκοι) ή ακόμα να γίνει αποδεκτή η μονομερής εγγύηση της ακεραιότητας και της ασφάλειας της Τουρκοκυπριακής Ομόσπονδης Μονάδας από την Τουρκία μόνον.
Δεν κατανοώ πραγματικά γιατί ορισμένοι – είτε βρίσκονται πέριξ του λόφου του Προεδρικού ή κάπου μεταξύ Πινδάρου και Βουλγαροκτόνου – «παίζουν» με αυτή την «καυτή πατάτα». Έχω την άποψη ότι η οποιαδήποτε πολιτική ευτολμία και θάρρος δεν πρέπει να επιδεικνύεται σε αυτή τη συγκεκριμένη πτυχή του Κυπριακού, που είναι μια από τις πλέον ουσιώδεις και κρίσιμες. Ζητούμε από τον Πρόεδρο Χριστόφια να τοποθετηθεί ξεκάθαρα απέναντι σ’ αυτές τις επικίνδυνες τοποθετήσεις και ολισθηρά ανοίγματα.
Σ’ αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί η ουσιαστική παρέμβαση της Ελλάδας η οποία – όχι μόνο πρόσφατα με τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και πιο πριν με τον Κώστα Καραμανλή – επισήμως ανακοίνωσε ότι δεν την απασχολεί το θέμα των εγγυήσεων. Ας κρατήσουμε την ξεκάθαρη θέση του Γιώργου Παπανδρέου ο οποίος από την Κωνσταντινούπολη δήλωσε ότι οι μητέρες πατρίδες είναι καιρός να αφήσουν τον Κυπριακό λαό να αποφασίσει και να ορίσει το μέλλον του ΜΟΝΟΣ του. Προτείνω να κτίσουμε επί της ξεκάθαρης και όντως θαρραλέας αυτής τοποθέτησης – που δεν αποτελεί ποσώς δήλωση εγκατάλειψης – απαιτώντας αδιαπραγμάτευτα τον τερματισμό κάθε εγγύησης, επεμβατικών δικαιωμάτων ή παρουσίας στρατευμάτων στο νησί μας.
Η Κυπριακή πολιτική ηγεσία οφείλει να αγωνισθεί για μια βιώσιμη λύση χωρίς ξένους στρατούς και βάσεις, εγγυήσεις, επεμβατικά δικαιώματα και εκπτώσεις στο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για την υπεράσπιση των δημοκρατικών αρχών αλλά και την ευθύνη για την επίτευξη μιας δημοκρατικής και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού. Θεωρώ ότι η ομόφωνη απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2009 αποτελεί την ελάχιστη κοινή σύγκλιση θέσεων των πολιτικών δυνάμεων επί της οποίας οφείλουμε να οικοδομήσουμε την ενότητα του Κυπριακού λαού, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι κρίσιμες επερχόμενες εξελίξεις και να αναζητηθεί δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό.
Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010
Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010
«Εκατό χρόνια προσφοράς του συνεργατισμού στην κυπριακή κοινωνία, νέες συνθήκες και προοπτικές», Πέμπτη 28 Ιανουαρίου
Ομιλία κ. Γιώργου Περδίκη, Βουλευτή Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Όταν το 1909 ιδρυόταν το πρώτο συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα, άναψε η πρώτη φλόγα ελπίδας για το φτωχό και μεροκαματιάρη Κύπριο. Σε μια κυρίως αγροτική οικονομία, με την πλειοψηφία του πληθυσμού να καταδυναστεύεται από αναλφαβητισμό και την τοκογλυφία, η κάθε κακή σοδειά σήμαινε πολλές φορές πλήρη οικονομική καταστροφή για ολόκληρα χωριά. Οι αυξημένοι φόροι που επέβαλλε ο αποικιοκράτης δυνάστης και ο περιορισμός του πλούτου στους λίγους μεγαλέμπορες και τσιφλικάδες επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Οι πρώτες προσπάθειες για δημιουργία συνεταιρισμών έγιναν δεκτοί ως η μόνη σανίδα σωτηρίας για τους αγρότες μας. Σμίγοντας τους λιγοστούς πόρους τους, από το υστέρημα τους κυρίως, έγιναν οι πρώτες προσπάθειες χρηματοδότησης των αγροτικών δραστηριοτήτων της κοινότητάς τους. Όπως κάθε αρχή βέβαια δεν ήρθαν όλα βολικά, αλλά μπήκαν τα θεμέλια και στήθηκαν σιγά-σιγά δυνατά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που σήκωσαν στους ώμους τους την σταδιακή οικονομική ανάπτυξη και άλλων παραγωγικών τομέων στην Κύπρο, πέραν από τη χρηματοδότηση της αναδιάρθρωσης και εκμοντερνοποίησης των αγροτικών διαδικασιών παραγωγής.
Ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας των συνεργατικών ταμιευτηρίων επέτρεψε την σταδιακή ανατροπή του φαύλου κύκλου που κρατούσε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, σε άθλια οικονομική κατάσταση και έθεσε τα θεμέλια της μικρομεσαίας τάξης.
Στη συνέχεια το συνεργατικό κίνημα αντιμετώπισε πολλές και διάφορες προκλήσεις, σε όλους τους κύριους σταθμούς της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου. Κάποιοι από αυτούς έδωσαν ώθηση στο κίνημα, διευρύνοντας σημαντικά την εμβέλεια των ταμιευτηρίων, εξαπλώνοντας τις εργασίες τους σιγά-σιγά σε όλο το νησί, αλλά και αυξάνοντας τα πεδία δραστηριοποίησης τους με την χρηματοδότηση όχι μόνο αγροτικών δανείων αλλά και επιχειρηματικών. Αναφέρομαι ειδικά στην περίοδο ίδρυσης των συνεργατικών παντοπωλείων, που συνεισέφεραν στην έμμεση οικονομική ενίσχυση των νοικοκυριών. Από την άλλη θεωρώ ότι υπάρχουν και εξελίξεις στην ιστορία του Συνεργατισμού που δεν δικαιώνουν τον φιλολαϊκό και ανθρωποκεντρικό του χαρακτήρα.
Ο μεγαλύτερος βέβαια αρνητικός σταθμός στην ιστορία του νησιού μας επηρέασε αρνητικά τον συνεργατισμό στην Κύπρο. Με την κατάληψη του 38% του εδάφους της Δημοκρατίας, 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, 70% του ορυκτού πλούτου, 70% των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και 80% των τουριστικών καταλυμάτων, η Τουρκική εισβολή και η 35χρονη μέχρι σήμερα κατοχή σημάδεψαν και την ιστορία του Συνεργατισμού στην Κύπρο.
Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει στο έργο που έχουν επιτελέσει τα Συνεργατικά ταμιευτήρια των κατεχόμενων δήμων και κοινοτήτων μας. Με την εργασία τους έχουν βάλει το λιθαράκι τους για να επιτελεστεί αυτό που πολλοί αποκαλούν οικονομικό θαύμα που ακολούθησε την τουρκική εισβολή, βοηθώντας τους καταθέτες τους να ορθοποδήσουν και πάλι μετά τις δυσμενέστατες συνθήκες που δημιουργήθηκαν τότε. Βέβαια όλα τα συνεργατικά ταμιευτήρια είχαν τον δικό τους ρόλο στην ανάκαμψη της οικονομίας μετά την εισβολή, αλλά τα εκτοπισμένα ταμιευτήρια είχαν ακόμη πιο δύσκολο έργο να επιτελέσουν αφού και τα ίδια είχαν χάσει περιουσιακά στοιχεία, καταθέσεις και καταθέτες. Οφείλουμε ένα μεγάλο εύγε στους οργανισμούς αυτούς που με τον τρόπο τους πέτυχαν να διατηρήσουν τους δεσμούς μεταξύ συγχωριανών και συντοπιτών, και που τους έδωσαν τα πρώτα εφόδια για να ξαναδημιουργήσουν το βιός τους από το μηδέν.
Το ίδιο σχόλιο ισχύει και για τα συνεργατικά ιδρύματα της υπαίθρου και ιδιαίτερα των ορεινών αγροτικών περιοχών. Η λειτουργία τους αποτελεί ένα από τα ελάχιστα συστήματα τροχοπέδης στην αστυφιλία και τον εξανδραποδισμό της υπαίθρου.
Εν κατακλείδι, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι ο συνεργατισμός έχει υποστηρίξει ποικιλοτρόπως την οικονομική εξέλιξη του τόπου μας. Ορθώς λοιπόν τιμάμε τα εκατοντάχρονα του συνεργατισμού στον τόπο μας, ως ένδειξη εκτίμησης και τιμής στο τεράστιο έργο που έχει επιτελέσει για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Όταν το 1909 ιδρυόταν το πρώτο συνεργατικό πιστωτικό ίδρυμα, άναψε η πρώτη φλόγα ελπίδας για το φτωχό και μεροκαματιάρη Κύπριο. Σε μια κυρίως αγροτική οικονομία, με την πλειοψηφία του πληθυσμού να καταδυναστεύεται από αναλφαβητισμό και την τοκογλυφία, η κάθε κακή σοδειά σήμαινε πολλές φορές πλήρη οικονομική καταστροφή για ολόκληρα χωριά. Οι αυξημένοι φόροι που επέβαλλε ο αποικιοκράτης δυνάστης και ο περιορισμός του πλούτου στους λίγους μεγαλέμπορες και τσιφλικάδες επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση.
Οι πρώτες προσπάθειες για δημιουργία συνεταιρισμών έγιναν δεκτοί ως η μόνη σανίδα σωτηρίας για τους αγρότες μας. Σμίγοντας τους λιγοστούς πόρους τους, από το υστέρημα τους κυρίως, έγιναν οι πρώτες προσπάθειες χρηματοδότησης των αγροτικών δραστηριοτήτων της κοινότητάς τους. Όπως κάθε αρχή βέβαια δεν ήρθαν όλα βολικά, αλλά μπήκαν τα θεμέλια και στήθηκαν σιγά-σιγά δυνατά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που σήκωσαν στους ώμους τους την σταδιακή οικονομική ανάπτυξη και άλλων παραγωγικών τομέων στην Κύπρο, πέραν από τη χρηματοδότηση της αναδιάρθρωσης και εκμοντερνοποίησης των αγροτικών διαδικασιών παραγωγής.
Ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας των συνεργατικών ταμιευτηρίων επέτρεψε την σταδιακή ανατροπή του φαύλου κύκλου που κρατούσε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, σε άθλια οικονομική κατάσταση και έθεσε τα θεμέλια της μικρομεσαίας τάξης.
Στη συνέχεια το συνεργατικό κίνημα αντιμετώπισε πολλές και διάφορες προκλήσεις, σε όλους τους κύριους σταθμούς της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου. Κάποιοι από αυτούς έδωσαν ώθηση στο κίνημα, διευρύνοντας σημαντικά την εμβέλεια των ταμιευτηρίων, εξαπλώνοντας τις εργασίες τους σιγά-σιγά σε όλο το νησί, αλλά και αυξάνοντας τα πεδία δραστηριοποίησης τους με την χρηματοδότηση όχι μόνο αγροτικών δανείων αλλά και επιχειρηματικών. Αναφέρομαι ειδικά στην περίοδο ίδρυσης των συνεργατικών παντοπωλείων, που συνεισέφεραν στην έμμεση οικονομική ενίσχυση των νοικοκυριών. Από την άλλη θεωρώ ότι υπάρχουν και εξελίξεις στην ιστορία του Συνεργατισμού που δεν δικαιώνουν τον φιλολαϊκό και ανθρωποκεντρικό του χαρακτήρα.
Ο μεγαλύτερος βέβαια αρνητικός σταθμός στην ιστορία του νησιού μας επηρέασε αρνητικά τον συνεργατισμό στην Κύπρο. Με την κατάληψη του 38% του εδάφους της Δημοκρατίας, 65% της καλλιεργήσιμης έκτασης, 70% του ορυκτού πλούτου, 70% των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και 80% των τουριστικών καταλυμάτων, η Τουρκική εισβολή και η 35χρονη μέχρι σήμερα κατοχή σημάδεψαν και την ιστορία του Συνεργατισμού στην Κύπρο.
Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει στο έργο που έχουν επιτελέσει τα Συνεργατικά ταμιευτήρια των κατεχόμενων δήμων και κοινοτήτων μας. Με την εργασία τους έχουν βάλει το λιθαράκι τους για να επιτελεστεί αυτό που πολλοί αποκαλούν οικονομικό θαύμα που ακολούθησε την τουρκική εισβολή, βοηθώντας τους καταθέτες τους να ορθοποδήσουν και πάλι μετά τις δυσμενέστατες συνθήκες που δημιουργήθηκαν τότε. Βέβαια όλα τα συνεργατικά ταμιευτήρια είχαν τον δικό τους ρόλο στην ανάκαμψη της οικονομίας μετά την εισβολή, αλλά τα εκτοπισμένα ταμιευτήρια είχαν ακόμη πιο δύσκολο έργο να επιτελέσουν αφού και τα ίδια είχαν χάσει περιουσιακά στοιχεία, καταθέσεις και καταθέτες. Οφείλουμε ένα μεγάλο εύγε στους οργανισμούς αυτούς που με τον τρόπο τους πέτυχαν να διατηρήσουν τους δεσμούς μεταξύ συγχωριανών και συντοπιτών, και που τους έδωσαν τα πρώτα εφόδια για να ξαναδημιουργήσουν το βιός τους από το μηδέν.
Το ίδιο σχόλιο ισχύει και για τα συνεργατικά ιδρύματα της υπαίθρου και ιδιαίτερα των ορεινών αγροτικών περιοχών. Η λειτουργία τους αποτελεί ένα από τα ελάχιστα συστήματα τροχοπέδης στην αστυφιλία και τον εξανδραποδισμό της υπαίθρου.
Εν κατακλείδι, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι ο συνεργατισμός έχει υποστηρίξει ποικιλοτρόπως την οικονομική εξέλιξη του τόπου μας. Ορθώς λοιπόν τιμάμε τα εκατοντάχρονα του συνεργατισμού στον τόπο μας, ως ένδειξη εκτίμησης και τιμής στο τεράστιο έργο που έχει επιτελέσει για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του.
Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010
Αναφορά Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών 26 Ιανουαρίου 2010
• Παρουσίαση της ετήσιας έκθεσης του Γενικού Ελεγκτή της Δημοκρατίας για το 2008. (Αρ. Φακ. 23.04.026.332-2009).
Στην συνεδρίαση συζητήθηκαν οι Εκθέσεις της Γενικής Ελέγκτριας για τα έτη 2005, 2006, 2007 και 2008.
Ο κ. Θεμιστοκλέους εξήγησε ότι σύμφωνα με την έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας παρατηρείται καθυστέρηση κάθε χρόνο στην υποβολή των οικονομικών καταστάσεων του Πανεπιστημίου, κατάγγειλε την μεταφορά υπαλλήλων πρώτα από την θέση των μισθωτών στη θέση των συμβασιούχων και στη συνέχεια στην μονιμοποίηση τους και γιατί δεν αναφέρεται πια η Γενική Ελέγκτρια στην ετήσια έκθεση του 2008 στο έκτακτο προσωπικό όπως έκανε σε προηγούμενα έτη. Υπάρχουν 7-8 είδη συμβόλαια για την ίδια θέση, με διαφορά μόνο στο χρόνο διάρκειας. Ρώτησε πως μειώθηκε ο αριθμός του μόνιμου προσωπικού και αν η μείωση των μισθωτών οφείλεται στην μετατροπή τους σε συμβασιούχους. Κατήγγειλε την υπόθεση 2 προσαυξήσεων σε μηχανικό (η 1η στην 3η βαθμίδα και η 2η στην 6η βαθμίδα) με αναδρομική ισχύ γιατί εργαζόταν για 4,5 χρόνια με μίσθωση υπηρεσιών.
Η Γενική Ελέγκτρια απάντησε ότι το Πανεπιστήμιο δεν καταρτούσε έγκαιρα τις οικονομικές καταστάσεις αλλά βελτιώνεται. Στην έκθεση του 2008 δεν αναφέρεται στο έκτακτο προσωπικό επειδή η κατάσταση βελτιώθηκε. Σήμερα παρατηρείται μίσθωση ακόμα μόνο τριών υπαλλήλων. Η Γενική Ελέγκτρια εξήγησε ότι η μετατροπή των εκτάκτων σε μόνιμους είναι συχνό φαινόμενο επειδή τυγχάνουν να επιτυγχάνουν στις εξετάσεις λόγω της πείρας που απέκτησαν σαν έκτακτοι. Σχετικά με το θέμα των προσαυξήσεων εξήγησε ότι τις επιτρέπει ο νόμος, αλλά όχι με αναδρομική ισχύ.
Ο εκπρόσωπος του Πανεπιστημίου αναφέρθηκε σε ένα πίνακα με αριθμούς μισθωτών και συμβασιούχων από το 2003, αλλά ο κ. Θεμιστοκλέους εξήγησε ότι τα στοιχεία αυτά είναι διαφορετικά στην Έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας.
Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου εξήγησε ότι οι περισσότερες παρατηρήσεις που τους έγιναν τα τελευταία χρόνια από βουλευτές και τη Γενική Ελέγκτρια έχουν απαντηθεί (δόθηκε έγγραφο στους βουλευτές).
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής ζήτησε από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού την αλληλογραφία που είχαν με το Πανεπιστήμιο.
Οι εκπρόσωποι της Συντεχνίας του Πανεπιστημίου τόνισαν ότι ο ρόλος του διοικητικού προσωπικού παραμερίζεται.
Στην συνεδρίαση συζητήθηκαν οι Εκθέσεις της Γενικής Ελέγκτριας για τα έτη 2005, 2006, 2007 και 2008.
Ο κ. Θεμιστοκλέους εξήγησε ότι σύμφωνα με την έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας παρατηρείται καθυστέρηση κάθε χρόνο στην υποβολή των οικονομικών καταστάσεων του Πανεπιστημίου, κατάγγειλε την μεταφορά υπαλλήλων πρώτα από την θέση των μισθωτών στη θέση των συμβασιούχων και στη συνέχεια στην μονιμοποίηση τους και γιατί δεν αναφέρεται πια η Γενική Ελέγκτρια στην ετήσια έκθεση του 2008 στο έκτακτο προσωπικό όπως έκανε σε προηγούμενα έτη. Υπάρχουν 7-8 είδη συμβόλαια για την ίδια θέση, με διαφορά μόνο στο χρόνο διάρκειας. Ρώτησε πως μειώθηκε ο αριθμός του μόνιμου προσωπικού και αν η μείωση των μισθωτών οφείλεται στην μετατροπή τους σε συμβασιούχους. Κατήγγειλε την υπόθεση 2 προσαυξήσεων σε μηχανικό (η 1η στην 3η βαθμίδα και η 2η στην 6η βαθμίδα) με αναδρομική ισχύ γιατί εργαζόταν για 4,5 χρόνια με μίσθωση υπηρεσιών.
Η Γενική Ελέγκτρια απάντησε ότι το Πανεπιστήμιο δεν καταρτούσε έγκαιρα τις οικονομικές καταστάσεις αλλά βελτιώνεται. Στην έκθεση του 2008 δεν αναφέρεται στο έκτακτο προσωπικό επειδή η κατάσταση βελτιώθηκε. Σήμερα παρατηρείται μίσθωση ακόμα μόνο τριών υπαλλήλων. Η Γενική Ελέγκτρια εξήγησε ότι η μετατροπή των εκτάκτων σε μόνιμους είναι συχνό φαινόμενο επειδή τυγχάνουν να επιτυγχάνουν στις εξετάσεις λόγω της πείρας που απέκτησαν σαν έκτακτοι. Σχετικά με το θέμα των προσαυξήσεων εξήγησε ότι τις επιτρέπει ο νόμος, αλλά όχι με αναδρομική ισχύ.
Ο εκπρόσωπος του Πανεπιστημίου αναφέρθηκε σε ένα πίνακα με αριθμούς μισθωτών και συμβασιούχων από το 2003, αλλά ο κ. Θεμιστοκλέους εξήγησε ότι τα στοιχεία αυτά είναι διαφορετικά στην Έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας.
Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου εξήγησε ότι οι περισσότερες παρατηρήσεις που τους έγιναν τα τελευταία χρόνια από βουλευτές και τη Γενική Ελέγκτρια έχουν απαντηθεί (δόθηκε έγγραφο στους βουλευτές).
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής ζήτησε από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού την αλληλογραφία που είχαν με το Πανεπιστήμιο.
Οι εκπρόσωποι της Συντεχνίας του Πανεπιστημίου τόνισαν ότι ο ρόλος του διοικητικού προσωπικού παραμερίζεται.
Αναφορά Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας 26 Ιανουαρίου 2010
• Η ανάγκη εφαρμογής του μέτρου της απόσυρσης αυτοκινήτων προς εξυπηρέτηση του καταναλωτή, του περιβάλλοντος κ.ά. (Αρ. Φακ. 23.04.222.2006)
• Η απόφαση της κυβέρνησης για αναστολή του μέτρου απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων σε σχέση και με τα προβλήματα που παρατηρούνται στον τομέα της αγοράς αυτοκινήτων. (Αρ. Φακ. 23.04.026.313-2009)
Οι παρευρισκόμενοι (συμπεριλαμβανομένων των Υπουργείων Συγκοινωνιών και Έργων και Εμπορίου) συμφώνησαν ότι το σχέδιο απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων που δεν εφαρμόστηκε φέτος επιφέρει πολλά θετικά (οικονομικά, περιβαλλοντικά, ασφάλειας).
Το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων πρόσθεσε ότι για το 2011 κάνουν ένα σχέδιο που έχουν στόχο να περιλαμβάνουν τα αυτοκίνητα ηλικίας πέραν των έντεκα χρόνων.
Το Υπουργείο Οικονομικών δήλωσε ότι δεν έχει τα χρήματα για την υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου κι ότι στον Προϋπολογισμό του 2010 το κονδύλι για τις δημόσιες μεταφορές ήταν πολύ ψηλό. Οι βουλευτές σ’ αυτό ζήτησαν να υπολογιστεί το κόστος και το κέρδος της κυβέρνησης με αυτό το σχέδιο.
Βουλευτές και ο εκπρόσωπος της ΟΕΒ εισηγήθηκαν να συνεχιστεί ακόμα και μέρος του σχεδίου που να συνδέει το κονδύλι της απόσυρσης με αγορά νέου αυτοκινήτου.
Η επιτροπή θα εξετάσει ξανά αυτό το θέμα σε 3 εβδομάδες στην παρουσία του Υπουργού Οικονομικών.
• Το κόστος και η ευθύνη για τα δημόσια έργα που πραγματοποιούνται και οι επιπτώσεις στους πολίτες. (Αρ. Φακ. 23.04.025.189-2008)
• Η ανάγκη για παροχή αποζημιώσεων σε επηρεαζόμενους εμπορευόμενους καταστηματάρχες σε περίπτωση που εκτελούνται δημόσια έργα.
(Αρ. Φακ. 23.04.026.270-2009)
• Τα προβλήματα που δημιουργούνται στους καταστηματάρχες της λεωφόρου 1ης Απριλίου στο Παραλίμνι από τα κατασκευαστικά έργα. (Αρ. Φακ. 23.04.026.271-2009)
Οι βουλευτές συμφώνησαν ότι οι επηρεαζόμενοι κάτοικοι πρέπει να αποζημιώνονται στην περίπτωση που εκτελούνται δημόσια έργα. Το δεύτερο θέμα που τονίστηκε ήταν η ανάγκη μελέτης για να αποδειχθεί ότι το έργο όταν ολοκληρωθεί θα εξυπηρετεί το σκοπό του και δεν θα έχουν καταστραφεί τα καταστήματα.
Συγκεκριμένα έγινε αναφορά στην λεωφόρου 1ης Απριλίου στο Παραλίμνι όπου γίνονται έργα. Οι επηρεαζόμενοι καταστηματάρχες έκαναν παράπονα δηλώνοντας ότι παρατηρούνται καθυστερήσεις στα χρονοδιαγράμματα, ο δρόμος πρέπει να έχει περισσότερους χώρους στάθμευσης, να μην έχει ανθώνες, να μην έχει ποδηλατόδρομο κλπ.
Ο μηχανικός του υπουργείου που είναι υπεύθυνος για το έργο εξήγησε ότι παρατηρείται καθυστέρηση τριών μηνών σε ένα τμήμα του δρόμου η οποία θα καλυφθεί στα επόμενα τμήματα, θα υπάρχουν χώροι στάθμευσης σε όλο το μήκος της λεωφόρου, δεν θα υπάρχουν νησίδες παρά μόνο σε ένα μέρος.
Ο Πρόεδρος ζήτησε ενημέρωση για το βαθμό υλοποίησης του έργου.
Ο κ. Παπαδόπουλος ζήτησε να γίνει θεσμοθέτηση για το πώς θα αντιμετωπίζονται οι καθυστερήσεις στα έργα.
• Η απόφαση της κυβέρνησης για αναστολή του μέτρου απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων σε σχέση και με τα προβλήματα που παρατηρούνται στον τομέα της αγοράς αυτοκινήτων. (Αρ. Φακ. 23.04.026.313-2009)
Οι παρευρισκόμενοι (συμπεριλαμβανομένων των Υπουργείων Συγκοινωνιών και Έργων και Εμπορίου) συμφώνησαν ότι το σχέδιο απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων που δεν εφαρμόστηκε φέτος επιφέρει πολλά θετικά (οικονομικά, περιβαλλοντικά, ασφάλειας).
Το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων πρόσθεσε ότι για το 2011 κάνουν ένα σχέδιο που έχουν στόχο να περιλαμβάνουν τα αυτοκίνητα ηλικίας πέραν των έντεκα χρόνων.
Το Υπουργείο Οικονομικών δήλωσε ότι δεν έχει τα χρήματα για την υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου κι ότι στον Προϋπολογισμό του 2010 το κονδύλι για τις δημόσιες μεταφορές ήταν πολύ ψηλό. Οι βουλευτές σ’ αυτό ζήτησαν να υπολογιστεί το κόστος και το κέρδος της κυβέρνησης με αυτό το σχέδιο.
Βουλευτές και ο εκπρόσωπος της ΟΕΒ εισηγήθηκαν να συνεχιστεί ακόμα και μέρος του σχεδίου που να συνδέει το κονδύλι της απόσυρσης με αγορά νέου αυτοκινήτου.
Η επιτροπή θα εξετάσει ξανά αυτό το θέμα σε 3 εβδομάδες στην παρουσία του Υπουργού Οικονομικών.
• Το κόστος και η ευθύνη για τα δημόσια έργα που πραγματοποιούνται και οι επιπτώσεις στους πολίτες. (Αρ. Φακ. 23.04.025.189-2008)
• Η ανάγκη για παροχή αποζημιώσεων σε επηρεαζόμενους εμπορευόμενους καταστηματάρχες σε περίπτωση που εκτελούνται δημόσια έργα.
(Αρ. Φακ. 23.04.026.270-2009)
• Τα προβλήματα που δημιουργούνται στους καταστηματάρχες της λεωφόρου 1ης Απριλίου στο Παραλίμνι από τα κατασκευαστικά έργα. (Αρ. Φακ. 23.04.026.271-2009)
Οι βουλευτές συμφώνησαν ότι οι επηρεαζόμενοι κάτοικοι πρέπει να αποζημιώνονται στην περίπτωση που εκτελούνται δημόσια έργα. Το δεύτερο θέμα που τονίστηκε ήταν η ανάγκη μελέτης για να αποδειχθεί ότι το έργο όταν ολοκληρωθεί θα εξυπηρετεί το σκοπό του και δεν θα έχουν καταστραφεί τα καταστήματα.
Συγκεκριμένα έγινε αναφορά στην λεωφόρου 1ης Απριλίου στο Παραλίμνι όπου γίνονται έργα. Οι επηρεαζόμενοι καταστηματάρχες έκαναν παράπονα δηλώνοντας ότι παρατηρούνται καθυστερήσεις στα χρονοδιαγράμματα, ο δρόμος πρέπει να έχει περισσότερους χώρους στάθμευσης, να μην έχει ανθώνες, να μην έχει ποδηλατόδρομο κλπ.
Ο μηχανικός του υπουργείου που είναι υπεύθυνος για το έργο εξήγησε ότι παρατηρείται καθυστέρηση τριών μηνών σε ένα τμήμα του δρόμου η οποία θα καλυφθεί στα επόμενα τμήματα, θα υπάρχουν χώροι στάθμευσης σε όλο το μήκος της λεωφόρου, δεν θα υπάρχουν νησίδες παρά μόνο σε ένα μέρος.
Ο Πρόεδρος ζήτησε ενημέρωση για το βαθμό υλοποίησης του έργου.
Ο κ. Παπαδόπουλος ζήτησε να γίνει θεσμοθέτηση για το πώς θα αντιμετωπίζονται οι καθυστερήσεις στα έργα.
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
Αναφορά Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Συγκοινωνιών 19 Ιανουαρίου 2010
• Ο περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Νόμος του 2009. (Αρ. Φακ. 23.01.050.214-2009)
Παρόλο που το πρώτο νομοσχέδιο για τροποποίηση του άρθρου 20Α λόγω διαδικτύου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά όλοι οι βουλευτές συμφώνησαν και το έβαλαν για τοποθέτηση την ερχόμενη εβδομάδα.
• Ο περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 2009. (Αρ. Φακ. 23.02.050.047-2009)
Στο δεύτερο θέμα (πρόταση νόμου) όλοι τάχθηκαν υπέρ.
• Ο περί Αρχαιοτήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2009. (Αρ. Φακ. 23.02.050.014-2009).
Στο τρίτο θέμα για την πρόταση νόμου 3 βουλευτών του ΔΗΣΥ για τις δεσμεύσεις αρχαιολογικών μνημείων έγινε μεγάλη συζήτηση.
Όλοι οι βουλευτές συμφώνησαν ότι υπάρχουν εκτάσεις γης που παραμένουν δεσμευμένες για δεκάδες χρόνια χωρίς να προχωρήσουν σε απαλλοτρίωση. Οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να τα αξιοποιήσουν. Είπαν και για μια περίπτωση (οι βουλευτές έγραψαν το θέμα κι έφεραν τον κοινοτάρχη και επηρεαζόμενους κάτοικους) της Ερήμης. Ένας πρώην υπουργός χώρισε τη γη σε οικόπεδα και τα πούλησε. Όταν οι ιδιοκτήτες άρχισαν να σκάβουν για κτίσουν βρήκαν αρχαία και από το 2001 δεν μπορούν να τα αξιοποιήσουν, αλλά ούτε τους τα απαλλοτριώνουν. Οι βουλευτές κατηγόρησαν ότι επιτράπηκε σε developers να κτίσουν ενώ στους ανώνυμους όχι.
Η Νομική Υπηρεσία εξήγησε ότι οι αρχαιότητες διαφυλάσσονται από το Σύνταγμα και η πρόταση νόμου δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί αφαιρεί από το κράτος την εξουσία να διαφυλάσσει τις αρχαιότητες. Τι θα γινόταν αν στα 7 χρόνια αποχαρακτηριζόταν μια έκταση και δινόταν άδεια στον ιδιοκτήτη ο οποίος θα άρχιζε να κτίζει κι έβρισκε αρχαιότητες; Ποιος θα ευθύνεται; Τι θα γίνει;
Το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων διαφώνησε με την πρόταση νόμου. τόνισε ότι με το να κηρυχτεί μια περιοχή αρχαιολογικό μνημείο μπαίνουν απλά κάποιοι περιορισμοί για να προστατευτεί ο χώρος και να μπορέσουν να γίνουν ανασκαφές. Έγιναν συσκέψεις με το Κτηματολόγιο και την Πολεοδομία για να βρεθεί τρόπος οι αποφάσεις να παίρνονται πιο γρήγορα. Ετοιμάζονται με βάση τις συσκέψεις Κανονισμοί. Μέσα σε 7 χρόνια για οικονομικούς λόγους (με τους 5 (;) εργαζόμενους που έχει το Τμήμα Αρχαιοτήτων, τις περικοπές στους εργάτες, τις απαλλοτριώσεις κλπ) δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Υπάρχουν όμως κι άλλα προβλήματα που δεν την άφησαν να ολοκληρώσει.
Το Τμήμα Αρχαιοτήτων τόνισε ότι είναι αδύνατο εκ των πραγμάτων να υλοποιηθεί η πρόταση νόμου. Για μερικά από τα μνημεία που περιλαμβάνονται, η πρόταση νόμου δεν μπορούν κατουδένα τρόπο να εφαρμοστεί. Το Τμήμα δυσκολεύεται να ανταποκριθεί γιατί οι διερευνητικές ανασκαφές χρειάζονται κόσμο και χρήματα.
Στην επόμενη συνεδρίαση θα κληθούν ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων και η Πολεοδομία.
Παρόλο που το πρώτο νομοσχέδιο για τροποποίηση του άρθρου 20Α λόγω διαδικτύου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά όλοι οι βουλευτές συμφώνησαν και το έβαλαν για τοποθέτηση την ερχόμενη εβδομάδα.
• Ο περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως (Τροποποιητικός) (Αρ. 2) Νόμος του 2009. (Αρ. Φακ. 23.02.050.047-2009)
Στο δεύτερο θέμα (πρόταση νόμου) όλοι τάχθηκαν υπέρ.
• Ο περί Αρχαιοτήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2009. (Αρ. Φακ. 23.02.050.014-2009).
Στο τρίτο θέμα για την πρόταση νόμου 3 βουλευτών του ΔΗΣΥ για τις δεσμεύσεις αρχαιολογικών μνημείων έγινε μεγάλη συζήτηση.
Όλοι οι βουλευτές συμφώνησαν ότι υπάρχουν εκτάσεις γης που παραμένουν δεσμευμένες για δεκάδες χρόνια χωρίς να προχωρήσουν σε απαλλοτρίωση. Οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να τα αξιοποιήσουν. Είπαν και για μια περίπτωση (οι βουλευτές έγραψαν το θέμα κι έφεραν τον κοινοτάρχη και επηρεαζόμενους κάτοικους) της Ερήμης. Ένας πρώην υπουργός χώρισε τη γη σε οικόπεδα και τα πούλησε. Όταν οι ιδιοκτήτες άρχισαν να σκάβουν για κτίσουν βρήκαν αρχαία και από το 2001 δεν μπορούν να τα αξιοποιήσουν, αλλά ούτε τους τα απαλλοτριώνουν. Οι βουλευτές κατηγόρησαν ότι επιτράπηκε σε developers να κτίσουν ενώ στους ανώνυμους όχι.
Η Νομική Υπηρεσία εξήγησε ότι οι αρχαιότητες διαφυλάσσονται από το Σύνταγμα και η πρόταση νόμου δεν μπορεί να προχωρήσει γιατί αφαιρεί από το κράτος την εξουσία να διαφυλάσσει τις αρχαιότητες. Τι θα γινόταν αν στα 7 χρόνια αποχαρακτηριζόταν μια έκταση και δινόταν άδεια στον ιδιοκτήτη ο οποίος θα άρχιζε να κτίζει κι έβρισκε αρχαιότητες; Ποιος θα ευθύνεται; Τι θα γίνει;
Το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων διαφώνησε με την πρόταση νόμου. τόνισε ότι με το να κηρυχτεί μια περιοχή αρχαιολογικό μνημείο μπαίνουν απλά κάποιοι περιορισμοί για να προστατευτεί ο χώρος και να μπορέσουν να γίνουν ανασκαφές. Έγιναν συσκέψεις με το Κτηματολόγιο και την Πολεοδομία για να βρεθεί τρόπος οι αποφάσεις να παίρνονται πιο γρήγορα. Ετοιμάζονται με βάση τις συσκέψεις Κανονισμοί. Μέσα σε 7 χρόνια για οικονομικούς λόγους (με τους 5 (;) εργαζόμενους που έχει το Τμήμα Αρχαιοτήτων, τις περικοπές στους εργάτες, τις απαλλοτριώσεις κλπ) δεν μπορούν να ανταποκριθούν. Υπάρχουν όμως κι άλλα προβλήματα που δεν την άφησαν να ολοκληρώσει.
Το Τμήμα Αρχαιοτήτων τόνισε ότι είναι αδύνατο εκ των πραγμάτων να υλοποιηθεί η πρόταση νόμου. Για μερικά από τα μνημεία που περιλαμβάνονται, η πρόταση νόμου δεν μπορούν κατουδένα τρόπο να εφαρμοστεί. Το Τμήμα δυσκολεύεται να ανταποκριθεί γιατί οι διερευνητικές ανασκαφές χρειάζονται κόσμο και χρήματα.
Στην επόμενη συνεδρίαση θα κληθούν ο Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων και η Πολεοδομία.
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Αναφορά Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών 18 Ιανουαρίου 2010
• Ο περί Ναυαγοσωστών σε Περιοχές Προστασίας των Λουομένων στη Θάλασσα Νόμος του 2009. (Αρ. Φακ. 23.01.050.152-2009)
Το νομοσχέδιο αυτό έχει ως σκοπό να ρυθμίσει τον διορισμό ναυαγοσωστών στις παραλίες. Όλοι οι παρόντες συμφώνησαν με την ανάγκη αυτής της ρύθμισης αλλά έπειτα από την παρέμβαση του Έπαρχου Πάφου διαφάνηκε ότι υπήρχαν σημαντικές διαφωνίες μεταξύ Έπαρχων και Υπουργείου Εσωτερικών. Έλειπε επίσης η αιτιολογική έκθεση της νομικής υπηρεσίας. Αποφασίστηκε να δοθεί ο χρόνος στο υπουργείο και στους Έπαρχους να λύσουν τις διαφωνίες τους και να επανέλθουν.
• Τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργούνται σε δήμους και κοινότητες από τη ρύθμιση που ισχύει για συνεισφορά των τοπικών αρχών στην κατασκευή κυματοθραυστών για αντιδιαβρωτικά έργα. (Αρ. Φακ. 23.04.026.285-2009)
Το Υπουργείο Εσωτερικών εξήγησε ότι κάνουν μια μελέτη για να βρεθούν οι παράμετροι (κριτήρια) βάση των οποίων θα αποφασίζεται η συνεισφορά των δήμων και κοινοτήτων. Όπου υπάρχει ανάπτυξη να γίνεται ένα είδος συνεισφοράς και όπου δεν υπάρχει ανάπτυξη, να γίνεται άλλου είδους συνεισφορά για τη μη διάβρωση της παραλίας. Οι τοπικές αρχές διαφώνησαν με κριτήρια και παραμέτρους επειδή ο οικείος δήμος δεν κερδίζει τίποτα. Ο κοινοτάρχης Αγίου Τύχωνα εξήγησε ότι παρόλο που έχουν μεγάλη διάβρωση, δεν έχουν χρήματα. Το Υπουργείο Οικονομικών είπε ότι θα πρέπει να περιμένουν την μελέτη. Ακόμη κι αν το κράτος επωμιστεί όλο το κόστος, οι παράμετροι θα γίνουν η βάση στην οποία θα ορίζονται οι προτεραιότητες. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Παραλιών και Δήμαρχος Πόλης Χρυσοχούς εξήγησε ότι θέση τους είναι αν δεν αναλάβει το κράτος όλο το κόστος, να χρησιμοποιηθεί η φόρμουλα που ισχύει για τα πολεοδομικά έργα με προτεραιότητα βάση των κριτηρίων. Το Τμήμα Δημοσίων Έργων εξήγησε ότι αυτή τη στιγμή γίνονται εργασίες κατασκευής κυματοθραυστών σε τρεις περιοχές: Κάτω Πύργο, Πόλη Χρυσοχούς και Γεροσκήπου. Ο Δήμαρχος Γερμασόγειας ζήτησε από την Κοινοβουλευτική Επιτροπή να λάβει μέτρα ώστε να αποτραπεί το δάνειο πρέπει να ζητήσουν οι τοπικές αρχές. Ο κ. Λαμάρης ρώτησε αν μπορούμε να ζητήσουμε λεφτά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο κ. Νικολάου ζήτησε να κατατεθούν στη Βουλή το Σχεδιασμό του Τμήματος Δημοσίων Έργων για τους κυματοθραύστες και τη μελέτη από το Μετσόβιο Πανεπιστήμιο.
Το νομοσχέδιο αυτό έχει ως σκοπό να ρυθμίσει τον διορισμό ναυαγοσωστών στις παραλίες. Όλοι οι παρόντες συμφώνησαν με την ανάγκη αυτής της ρύθμισης αλλά έπειτα από την παρέμβαση του Έπαρχου Πάφου διαφάνηκε ότι υπήρχαν σημαντικές διαφωνίες μεταξύ Έπαρχων και Υπουργείου Εσωτερικών. Έλειπε επίσης η αιτιολογική έκθεση της νομικής υπηρεσίας. Αποφασίστηκε να δοθεί ο χρόνος στο υπουργείο και στους Έπαρχους να λύσουν τις διαφωνίες τους και να επανέλθουν.
• Τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργούνται σε δήμους και κοινότητες από τη ρύθμιση που ισχύει για συνεισφορά των τοπικών αρχών στην κατασκευή κυματοθραυστών για αντιδιαβρωτικά έργα. (Αρ. Φακ. 23.04.026.285-2009)
Το Υπουργείο Εσωτερικών εξήγησε ότι κάνουν μια μελέτη για να βρεθούν οι παράμετροι (κριτήρια) βάση των οποίων θα αποφασίζεται η συνεισφορά των δήμων και κοινοτήτων. Όπου υπάρχει ανάπτυξη να γίνεται ένα είδος συνεισφοράς και όπου δεν υπάρχει ανάπτυξη, να γίνεται άλλου είδους συνεισφορά για τη μη διάβρωση της παραλίας. Οι τοπικές αρχές διαφώνησαν με κριτήρια και παραμέτρους επειδή ο οικείος δήμος δεν κερδίζει τίποτα. Ο κοινοτάρχης Αγίου Τύχωνα εξήγησε ότι παρόλο που έχουν μεγάλη διάβρωση, δεν έχουν χρήματα. Το Υπουργείο Οικονομικών είπε ότι θα πρέπει να περιμένουν την μελέτη. Ακόμη κι αν το κράτος επωμιστεί όλο το κόστος, οι παράμετροι θα γίνουν η βάση στην οποία θα ορίζονται οι προτεραιότητες. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Παραλιών και Δήμαρχος Πόλης Χρυσοχούς εξήγησε ότι θέση τους είναι αν δεν αναλάβει το κράτος όλο το κόστος, να χρησιμοποιηθεί η φόρμουλα που ισχύει για τα πολεοδομικά έργα με προτεραιότητα βάση των κριτηρίων. Το Τμήμα Δημοσίων Έργων εξήγησε ότι αυτή τη στιγμή γίνονται εργασίες κατασκευής κυματοθραυστών σε τρεις περιοχές: Κάτω Πύργο, Πόλη Χρυσοχούς και Γεροσκήπου. Ο Δήμαρχος Γερμασόγειας ζήτησε από την Κοινοβουλευτική Επιτροπή να λάβει μέτρα ώστε να αποτραπεί το δάνειο πρέπει να ζητήσουν οι τοπικές αρχές. Ο κ. Λαμάρης ρώτησε αν μπορούμε να ζητήσουμε λεφτά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο κ. Νικολάου ζήτησε να κατατεθούν στη Βουλή το Σχεδιασμό του Τμήματος Δημοσίων Έργων για τους κυματοθραύστες και τη μελέτη από το Μετσόβιο Πανεπιστήμιο.
Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2009
Ομιλία κ. Γιώργου Περδίκη, Βουλευτή Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, Η ΑΝΑΓΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ CUCO ΚΑΙ LAAKSO ΚΑΙ Η ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ
Ο εποικισμός αποτελεί έγκλημα σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. («έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» αναφέρθηκα πιο πριν ήδη). Σκοπός μας σήμερα είναι να αναδείξουμε αυτή τη σοβαρή πτυχή του Κυπριακού Προβλήματος. Θέτουμε το θέμα των εποίκων διότι θεωρούμε ότι η μαζική παρουσία των εποίκων αποτελεί (μαζί με την παρουσία των κατοχικών στρατευμάτων) το κυριότερο εμπόδιο στην εξεύρεση λύσης του Κυπριακού προβλήματος.
Με το πρόβλημα του εποικισμού ασχολήθηκε κατά καιρούς το Συμβούλιο της Ευρώπης με τις εκθέσεις Cuco (1992) και Laakso (2003) αλλά δεν δόθηκε συνέχεια ούτε λήφθηκαν οποιαδήποτε μέτρα αντιμετώπισης του προβλήματος, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να οξύνεται. Άποψη μας είναι ότι οι εκθέσεις Cuco και Laakso δεν αξιοποιήθηκαν επαρκώς από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Έτσι σήμερα φτάσαμε στο σημείο οι Τουρκοκύπριοι να αποτελούν μειονότητα μέσα στην ίδια τη κοινότητα τους, αφού παράνομα και κατά παράβαση κάθε διεθνούς κανόνα δικαίου επετράπη στους εποίκους να έχουν δικαίωμα ψήφου στις ‘εκλογές’ για ανάδειξη εκπροσώπων της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας. Ακόμη χειρότερα, τους επετράπη να ψηφίσουν και στο δημοψήφισμα που θα όριζε το μέλλον της Κύπρου, όπως συνέβη το 2004.
Η λύση με διάλογο και ειρηνικές διαδικασίες για εμάς είναι μονόδρομος. Είναι κατανοητό ότι για να βρεθεί λύση πρέπει να γίνουν αμοιβαίες παραχωρήσεις και από τις δυο πλευρές, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Παρά τις διαφορετικές θέσεις και τοποθετήσεις, πιστεύουμε ακράδαντα ότι εάν δεν υπήρχαν παρεμβάσεις από ξένες δυνάμεις οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν να καταλήξουν σε λύση που να διασφαλίζει την ενότητα της Κύπρου και την ευημερία όλων των νόμιμων πολιτών της. Οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι - ή τουλάχιστον όσοι πιστεύουν στην συνύπαρξη και στη λύση - είναι και οι ίδιοι θύματα του τουρκικού εποικισμού.
Η παρουσία όμως των εποίκων δυναμιτίζει κάθε πιθανότητα για τέτοια λύση γιατί απλά αποτελούν ξένο σώμα για την Κύπρο. Η μαζική παρουσία τους, αλλοιώνει τη σύνθεση του κυπριακού πληθυσμού και ειδικότερα αλλοιώνει τη φυσιογνωμία και τη βούληση της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας. Με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους μπορεί να έχουμε διαφορές αλλά μας ενώνουν πολλά πράγματα. Με τους έποικους όχι. Το θέμα του εποικισμού δεν είναι λοιπόν μόνο θέμα νομικό και καταπάτησης αρχών του διεθνούς δικαίου. Οι έποικοι βρίσκονται παράνομα και πρέπει να φύγουν από την Κύπρο και να επιστρέψουν στη Τουρκία από όπου ήρθαν στη βάση οργανωμένου σχεδίου διαφορετικά δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να υπάρξει βιώσιμη λύση στο Κυπριακό. Όσον αφορά κάποιες περιπτώσεις ανθρωπιστικής φύσεως, αυτές μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσα στα πλαίσια του ευρωπαϊκού νομοθετικού πλαισίου, και μόνο μετά την επίτευξη λύσης. Οι έποικοι δεν μπορεί ξανά να συμμετέχουν στη διαδικασία της λύσης μέσω της επανάληψης του λάθους του 2004 και της συμμετοχής τους σε ένα μελλοντικό δημοψήφισμα.
Εάν αυτά δεν γίνουν αποδεκτά τότε οι έποικοι θα αποτελούν βραδυφλεγή βόμβα, έτοιμη να εκραγεί και να καταστρέψει κάθε προσπάθεια για δίκαιη και βιώσιμη λύση. Τότε δεν θα έχει νόημα και η θέση «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους» και θα καταντήσει ένα λεκτικό πυροτέχνημα χωρίς περιεχόμενο.
Σύμφωνα με πολλές και συγκλίνουσες πληροφορίες, ο αριθμός των εποίκων έχει ξεπεράσει προ πολλού τον αριθμό των Τουρκοκυπρίων που κατοικούν στα κατεχόμενα. Ο αριθμός τους ποικίλει ανάλογα με την πηγή πληροφόρησης. Θεωρώ ότι με ασφάλεια μπορεί κάποιος να αναφέρεται σε τουλάχιστον 250 χιλιάδες άτομα τα οποία έχουν καταγωγή την ηπειρωτική Τουρκία.
Πιστεύουμε ότι είναι επιτακτική άμεση ανάγκη να γίνει μια έγκυρη καταμέτρηση και καταγραφή των νόμιμων κατοίκων των κατεχομένων που είναι οι Τουρκοκύπριοι και οποίοι αποτελούν την Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Δυστυχώς με την έναρξη των συνομιλιών η Τουρκική πλευρά δεν δέχτηκε καν να δημιουργηθεί ομάδα εργασίας και τεχνική επιτροπή για να συζητήσει το θέμα των εποίκων, παρά το ότι είχε ζητηθεί από τον πρόεδρο Χριστόφια. Το θέμα της καταγραφής του πραγματικού πληθυσμού των Τουρκοκυπρίων είναι θεμελιώδες και αποτελεί για το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών τη λυδία λίθο των διαπραγματεύσεων.
Γίνεται τελευταία μία σχετική συζήτηση για την πρόταση (γενναιόδωρη προσφορά την αποκαλείται ο ίδιος) του Προέδρου Χριστόφια για παραμονή 50.000 εποίκων μετά τη λύση.
Λυπούμαι να παρακολουθώ κάποιους να επιχειρούν να δικαιολογήσουν αυτή την προσφορά με αναφορές σε αποδοχή ή κατά συνθήκη εισήγηση άλλων διαπραγματευτών, σε άλλες εποχές. Προσωπικά, και ως Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, δεν έχω κανένα λόγο να υπερασπιστώ την υστεροφημία κανενός, ούτε την ιστορική του υπόληψη. Υπερασπίζομαι την αλήθεια όταν ισχυρίζομαι ότι κανένας - μα κανένας διαπραγματευτής εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων στο παρελθόν - κατέθεσε πρόταση πριν καν αρχίσει η διαπραγμάτευση για 50.000 εποίκους.
Λοιπόν – όπως είπα – ως πρώτο βήμα απεγκλωβισμού από αυτή την πρόταση προτείνουμε να απαιτηθεί η άνευ όρων άμεση καταμέτρηση και καταγραφή των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου, οι οποίοι θα δικαιούνται να παραμείνουν και να συμμετάσχουν στους θεσμούς και τα όργανα του νόμιμου κράτους. Αυτή η καταγραφή για να είναι αξιόπιστη πρέπει να γίνει με τη βοήθεια και την επίβλεψη του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η θέση αυτή υιοθετήθηκε πρόσφατα από την ομόφωνη απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου, και πρέπει επιτέλους να γίνει σεβαστή απ’ όλους. Για μας δεν είναι αρκετό να ακούμε ότι δεν έγινε αποδεκτή η απογραφή πληθυσμού από τον Ταλάτ. Τί σημαίνει αυτό; Τελικά, το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης καθορίζεται από τον Ταλάτ; Έχω την άποψη ότι αυτή η προκλητική στάση του Ταλάτ δίνει κάθε λογική βάση στον διαπραγματευτή μας, τον Πρόεδρο Χριστόφια, να αποσύρει τη γενναιόδωρη προσφορά του για παραμονή 50.000 εποίκων στην Κύπρο μετά τη λύση. Αφού ο κ. Ταλάτ αρνείται την άμεση καταγραφή, τότε η πρόταση Χριστόφια πρέπει να αποσυρθεί. Αυτό απαιτεί η κοινή λογική, αυτό απαιτεί το ίδιο το συμφέρον του Κυπριακού λαού, στο σύνολο του (τολμώ να πω Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων).
Η Κύπρος είναι πλέον πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκή Ένωσης. Όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, είναι ευρωπαίοι πολίτες. Ας καλέσουμε λοιπόν την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει πρωτοβουλία για το θέμα των Εποίκων. Στο κάτω κάτω οι Έποικοι βρίσκονται παράνομα σε Ευρωπαϊκό έδαφος, όπως καθορίζεται στη Συνθήκη Προσχώρησης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα, το θέμα δεν είναι τι θέλει και τι αποδέχεται ο Ταλάτ. Το θέμα είναι τι ζητά η Κύπρος από τους διεθνείς οργανισμούς και την Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία μετέχουμε με την ιδιότητα του μέλους.
Φρονώ και εισηγούμαι η Βουλή των Αντιπροσώπων να αναλάβει πολιτική πρωτοβουλίας και να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση την ανάληψη του έργου της άμεσης και ανεξάρτητης απογραφής πληθυσμού.
Ο σκοπός αυτής της συζήτησης για το θέμα των εποίκων πρέπει να συμβάλει στη διατήρηση και ενίσχυση της προοπτικής μιας λύσης η οποία θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένων και των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων με τους οποίους μπορούμε και θέλουμε να ζήσουμε μαζί σ’ ένα ενωμένο κράτος δικαίου, δημοκρατικό και σύγχρονο, που να σέβεται τα δικαιώματα και τις βασικές ανθρώπινες ελευθερίες χωρίς παρεκκλίσεις, μια πολιτεία μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης κοινή πατρίδα για όλα τα παιδιά της.
Με το πρόβλημα του εποικισμού ασχολήθηκε κατά καιρούς το Συμβούλιο της Ευρώπης με τις εκθέσεις Cuco (1992) και Laakso (2003) αλλά δεν δόθηκε συνέχεια ούτε λήφθηκαν οποιαδήποτε μέτρα αντιμετώπισης του προβλήματος, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να οξύνεται. Άποψη μας είναι ότι οι εκθέσεις Cuco και Laakso δεν αξιοποιήθηκαν επαρκώς από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Έτσι σήμερα φτάσαμε στο σημείο οι Τουρκοκύπριοι να αποτελούν μειονότητα μέσα στην ίδια τη κοινότητα τους, αφού παράνομα και κατά παράβαση κάθε διεθνούς κανόνα δικαίου επετράπη στους εποίκους να έχουν δικαίωμα ψήφου στις ‘εκλογές’ για ανάδειξη εκπροσώπων της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας. Ακόμη χειρότερα, τους επετράπη να ψηφίσουν και στο δημοψήφισμα που θα όριζε το μέλλον της Κύπρου, όπως συνέβη το 2004.
Η λύση με διάλογο και ειρηνικές διαδικασίες για εμάς είναι μονόδρομος. Είναι κατανοητό ότι για να βρεθεί λύση πρέπει να γίνουν αμοιβαίες παραχωρήσεις και από τις δυο πλευρές, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Παρά τις διαφορετικές θέσεις και τοποθετήσεις, πιστεύουμε ακράδαντα ότι εάν δεν υπήρχαν παρεμβάσεις από ξένες δυνάμεις οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι θα μπορούσαν να καταλήξουν σε λύση που να διασφαλίζει την ενότητα της Κύπρου και την ευημερία όλων των νόμιμων πολιτών της. Οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι - ή τουλάχιστον όσοι πιστεύουν στην συνύπαρξη και στη λύση - είναι και οι ίδιοι θύματα του τουρκικού εποικισμού.
Η παρουσία όμως των εποίκων δυναμιτίζει κάθε πιθανότητα για τέτοια λύση γιατί απλά αποτελούν ξένο σώμα για την Κύπρο. Η μαζική παρουσία τους, αλλοιώνει τη σύνθεση του κυπριακού πληθυσμού και ειδικότερα αλλοιώνει τη φυσιογνωμία και τη βούληση της Τουρκοκυπριακής Κοινότητας. Με τους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους μπορεί να έχουμε διαφορές αλλά μας ενώνουν πολλά πράγματα. Με τους έποικους όχι. Το θέμα του εποικισμού δεν είναι λοιπόν μόνο θέμα νομικό και καταπάτησης αρχών του διεθνούς δικαίου. Οι έποικοι βρίσκονται παράνομα και πρέπει να φύγουν από την Κύπρο και να επιστρέψουν στη Τουρκία από όπου ήρθαν στη βάση οργανωμένου σχεδίου διαφορετικά δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να υπάρξει βιώσιμη λύση στο Κυπριακό. Όσον αφορά κάποιες περιπτώσεις ανθρωπιστικής φύσεως, αυτές μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσα στα πλαίσια του ευρωπαϊκού νομοθετικού πλαισίου, και μόνο μετά την επίτευξη λύσης. Οι έποικοι δεν μπορεί ξανά να συμμετέχουν στη διαδικασία της λύσης μέσω της επανάληψης του λάθους του 2004 και της συμμετοχής τους σε ένα μελλοντικό δημοψήφισμα.
Εάν αυτά δεν γίνουν αποδεκτά τότε οι έποικοι θα αποτελούν βραδυφλεγή βόμβα, έτοιμη να εκραγεί και να καταστρέψει κάθε προσπάθεια για δίκαιη και βιώσιμη λύση. Τότε δεν θα έχει νόημα και η θέση «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους» και θα καταντήσει ένα λεκτικό πυροτέχνημα χωρίς περιεχόμενο.
Σύμφωνα με πολλές και συγκλίνουσες πληροφορίες, ο αριθμός των εποίκων έχει ξεπεράσει προ πολλού τον αριθμό των Τουρκοκυπρίων που κατοικούν στα κατεχόμενα. Ο αριθμός τους ποικίλει ανάλογα με την πηγή πληροφόρησης. Θεωρώ ότι με ασφάλεια μπορεί κάποιος να αναφέρεται σε τουλάχιστον 250 χιλιάδες άτομα τα οποία έχουν καταγωγή την ηπειρωτική Τουρκία.
Πιστεύουμε ότι είναι επιτακτική άμεση ανάγκη να γίνει μια έγκυρη καταμέτρηση και καταγραφή των νόμιμων κατοίκων των κατεχομένων που είναι οι Τουρκοκύπριοι και οποίοι αποτελούν την Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Δυστυχώς με την έναρξη των συνομιλιών η Τουρκική πλευρά δεν δέχτηκε καν να δημιουργηθεί ομάδα εργασίας και τεχνική επιτροπή για να συζητήσει το θέμα των εποίκων, παρά το ότι είχε ζητηθεί από τον πρόεδρο Χριστόφια. Το θέμα της καταγραφής του πραγματικού πληθυσμού των Τουρκοκυπρίων είναι θεμελιώδες και αποτελεί για το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών τη λυδία λίθο των διαπραγματεύσεων.
Γίνεται τελευταία μία σχετική συζήτηση για την πρόταση (γενναιόδωρη προσφορά την αποκαλείται ο ίδιος) του Προέδρου Χριστόφια για παραμονή 50.000 εποίκων μετά τη λύση.
Λυπούμαι να παρακολουθώ κάποιους να επιχειρούν να δικαιολογήσουν αυτή την προσφορά με αναφορές σε αποδοχή ή κατά συνθήκη εισήγηση άλλων διαπραγματευτών, σε άλλες εποχές. Προσωπικά, και ως Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών, δεν έχω κανένα λόγο να υπερασπιστώ την υστεροφημία κανενός, ούτε την ιστορική του υπόληψη. Υπερασπίζομαι την αλήθεια όταν ισχυρίζομαι ότι κανένας - μα κανένας διαπραγματευτής εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων στο παρελθόν - κατέθεσε πρόταση πριν καν αρχίσει η διαπραγμάτευση για 50.000 εποίκους.
Λοιπόν – όπως είπα – ως πρώτο βήμα απεγκλωβισμού από αυτή την πρόταση προτείνουμε να απαιτηθεί η άνευ όρων άμεση καταμέτρηση και καταγραφή των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου, οι οποίοι θα δικαιούνται να παραμείνουν και να συμμετάσχουν στους θεσμούς και τα όργανα του νόμιμου κράτους. Αυτή η καταγραφή για να είναι αξιόπιστη πρέπει να γίνει με τη βοήθεια και την επίβλεψη του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η θέση αυτή υιοθετήθηκε πρόσφατα από την ομόφωνη απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου, και πρέπει επιτέλους να γίνει σεβαστή απ’ όλους. Για μας δεν είναι αρκετό να ακούμε ότι δεν έγινε αποδεκτή η απογραφή πληθυσμού από τον Ταλάτ. Τί σημαίνει αυτό; Τελικά, το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης καθορίζεται από τον Ταλάτ; Έχω την άποψη ότι αυτή η προκλητική στάση του Ταλάτ δίνει κάθε λογική βάση στον διαπραγματευτή μας, τον Πρόεδρο Χριστόφια, να αποσύρει τη γενναιόδωρη προσφορά του για παραμονή 50.000 εποίκων στην Κύπρο μετά τη λύση. Αφού ο κ. Ταλάτ αρνείται την άμεση καταγραφή, τότε η πρόταση Χριστόφια πρέπει να αποσυρθεί. Αυτό απαιτεί η κοινή λογική, αυτό απαιτεί το ίδιο το συμφέρον του Κυπριακού λαού, στο σύνολο του (τολμώ να πω Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων).
Η Κύπρος είναι πλέον πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκή Ένωσης. Όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, είναι ευρωπαίοι πολίτες. Ας καλέσουμε λοιπόν την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει πρωτοβουλία για το θέμα των Εποίκων. Στο κάτω κάτω οι Έποικοι βρίσκονται παράνομα σε Ευρωπαϊκό έδαφος, όπως καθορίζεται στη Συνθήκη Προσχώρησης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα, το θέμα δεν είναι τι θέλει και τι αποδέχεται ο Ταλάτ. Το θέμα είναι τι ζητά η Κύπρος από τους διεθνείς οργανισμούς και την Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία μετέχουμε με την ιδιότητα του μέλους.
Φρονώ και εισηγούμαι η Βουλή των Αντιπροσώπων να αναλάβει πολιτική πρωτοβουλίας και να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση την ανάληψη του έργου της άμεσης και ανεξάρτητης απογραφής πληθυσμού.
Ο σκοπός αυτής της συζήτησης για το θέμα των εποίκων πρέπει να συμβάλει στη διατήρηση και ενίσχυση της προοπτικής μιας λύσης η οποία θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου, συμπεριλαμβανομένων και των συμπατριωτών μας Τουρκοκυπρίων με τους οποίους μπορούμε και θέλουμε να ζήσουμε μαζί σ’ ένα ενωμένο κράτος δικαίου, δημοκρατικό και σύγχρονο, που να σέβεται τα δικαιώματα και τις βασικές ανθρώπινες ελευθερίες χωρίς παρεκκλίσεις, μια πολιτεία μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης κοινή πατρίδα για όλα τα παιδιά της.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)