Πέμπτη 3 Απριλίου 2014

Η ανάγκη δρομολόγησης έργων ανάπτυξης και προσέλκυσης ξένων επενδύσεων ως βασικών προϋποθέσεων εξόδου από την κρίση



Ομιλία του βουλευτή του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών κ. Γιώργου Περδίκη

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2014

Κυρίες και κύριοι,

Τον τελευταίο μήνα έχουμε γίνει δέκτες καταιγισμού φιλοφρονήσεων από τους Ευρωπαίους εταίρους μας και την Τρόικα. Μας επαινούν που υλοποιούνται τόσο ομαλά οι πρόνοιες του μνημονίου. Λένε ότι η κυβέρνησή μας είναι τόσο συνεργάσιμη και δεν προκύπτουν σοβαρά προβλήματα στην νομοθετική ρύθμιση των απαιτήσεων των δανειστών μας. Χαίρονται που οι αριθμοί δείχνουν ελαφριά βελτίωση των δημοσιονομικών δεικτών και φαίνεται, λένε, ακτίδα φωτός στην άκρη του τούνελ. Μάλιστα, στην προχθεσινή συνάντηση που είχε αυτή η Βουλή με τον κ. Ντάισελμπλουμ, μας είπε ότι ανέμεναν να είναι πολύ χειρότερες οι αρνητικές συνέπειες της απόφασης για κούρεμα καταθέσεων από ότι κατέληξαν να είναι. Είναι, λέει, πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Έτσι δικαιούται ο κ. Ντάισελμπλουμ να μας λέει ότι υπερβάλουμε όταν αναφερόμαστε σε κοινωνικές επιπτώσεις του μνημονίου. Οι 75 χιλιάδες άνεργοι, οι κλειστές επιχειρήσεις, τα παιδιά και οι οικογένειες που πεινούν, οι φοιτητές που διακόπτουν τις σπουδές τους, οι νέοι που μεταναστεύουν, το επίπεδο υγείας και το κοινωνικό κράτος που υποχωρεί, βρίσκονται - μου είπε τις προάλλες- στην φαντασία μου.

Η σκληρή πραγματικότητα μας, αυτό που καθημερινά ζει ο λαός μας, φαίνεται πως διαφεύγει των δανειστών μας, είτε γιατί δεν τυγχάνουν ολοκληρωμένης, σφαιρικής ενημέρωσης από μέρους των αρμοδίων είτε γιατί έχουν αποφασίσει να κρατήσουν "μάτια και αυτιά και νου", ερμητικά κλειστά. Η έκθεση της αποστολής του ΔΝΤ στην Κύπρου για την εφαρμογή του κυπριακού προγράμματος, αναφέρει απλώς ότι οι προκλήσεις παραμένουν με αύξηση της ανεργίας, πτώση των πιστώσεων καθώς και την αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Μάλιστα. Το γεγονός ότι η Κύπρος έχει την πιο ραγδαία αύξηση στο ποσοστό της ανεργίας σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, που προβλέπεται να ανέλθει στο 19% φέτος, είναι μια απλή υποσημείωση στην έκθεση των δανειστών μας. Έχουμε λέει τα πιο ψηλά δανειστικά επιτόκια σε όλη την ευρωζώνη, αλλά μας λένε ότι τα πράγματα βαίνουν καλώς και οι επιχειρήσεις θα ανακτήσουν την ευρωστία τους μέχρι το τέλος του 2015. Καμία κουβέντα για τις κοινωνικές επιπτώσεις. Οι άνθρωποι, βλέπετε, έχουν μετατραπεί σε αριθμούς. οι εμπειρογνωμοσύνη των τροϊκανών, και των εδώ εγκάθετών τους, περιορίζεται στις επιστήμες τις λογιστικής και της αριθμητικής. Η κοινωνία, στη δική τους αντίληψη, είναι το πεδίο των κερδών και των επιχειρήσεων τους.

Γι’ αυτό ο κύριος αυτός αρνείται να δεχθεί ότι η Κύπρος χρειάζεται οικονομική βοήθεια για να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές επιπτώσεις του μνημονίου. Ο κουρέας των Βρυξελλών αρνείται ακόμα να δεχθεί ότι η Κύπρος δικαιούται οικονομική στήριξη για επανεκκίνηση της οικονομίας. Τοποθετείται ωμά και σκληρά: εσείς φταίτε, να πληρώσετε. Ξεχνά τον ELA, που και με ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας διογκώθηκε ως «αφρικανικός μαγουλάς» πάνω στο βρόγχο των κυπριακών τραπεζών. Ξεχνά την καθυστέρηση στην υπογραφή του Μνημονίου για την οποία ευθύνεται μαζί με την κυβέρνηση Χριστόφια η Γερμανία και ο προεκλογικός της. Ξεχνά πως απείλησαν με τερματισμό της ρευστότητας και ξαφνικό θάνατο για να μας επιβάλουν το κούρεμα. Τώρα, μας λέει, βγάλτε τα πέρα μόνοι σας. Αντί για οικονομική βοήθεια, εισηγούνται να ανοίξουμε τις πόρτες σε ξένες επενδύσεις και να ξεπουλήσουμε τα πάντα στο κεφάλαιο που ξέρει και μπορεί να φέρει ανάπτυξη.

Η Κυβέρνηση πώς αντιδρά στην άτεγκτη στάση των εταίρων μας; Πώς θέλουμε να δραστηριοποιηθούν οι χιλιάδες άνεργοι μας; Με ευχολόγια και με την προώθηση 6μηνων συμβολαίων εργασίας έναντι πινακίου φακής; Ποιες προοπτικές εργοδότησης έχουν οι πενηντάρηδες και εξηντάρηδες άνεργοι της Κύπρου, αφού δεν έχουν τύχει δια βίου μάθησης και επανεκπαίδευσης;  Και ποιες καινούργιες δουλειές να επιδιώξουν να ανοίξουν όλοι αυτοί οι μικρομεσαίοι που ήδη έχουν τεθεί εκτός αγοράς εργασίας, αφού τα επιτόκια είναι στα ύψη και οι τράπεζες θέλουν διπλές εγγυήσεις για να σου παράσχουν δάνειο;

Εξακολουθούν βέβαια οι ιθύνοντες να μιλούν για προσέλκυση ξένων επενδύσεων και καταθέσεων, για πωλήσεις ακινήτων, αδειοδότηση καζίνων, γηπέδων γκολφ και μαρίνων, και για ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών, μέτρα που θα τονώσουν τάχα την ανταγωνιστικότητα, χωρίς να προσπαθεί κανείς να βρει λύση για την πραγματική προς τα εμπρός επανεκκίνηση της οικονομίας μας με την ταυτόχρονη και αναγκαία αλλαγή πλεύσης και κατεύθυνσης της οικονομίας. Μάλιστα είδαμε και το τελευταίο διάταγμα του υπ. Εσωτερικών που δίνει λέει συντελεστή δόμησης σε όποιον θέλει να κάνει μεγάλης κλίμακας επενδύσεις σε μεγάλα ενιαία τεμάχια γης, ανεξαρτήτως των προνοιών υφιστάμενων πολεοδομικών ζωνών ή τοπικών σχεδίων! Πετάνε έξω από το παράθυρο τις Μελέτες Εξέτασης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον, καταπατούν το καλώς νοούμενο συμφέρον των μικροϊδιοκτητών των παρακείμενων περιοχών, θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του κόσμου που θα κληθεί να κατοικήσει σε περιοχές που χωροθετούνται με αυτό τον τρόπο αυθαίρετα δίπλα σε λατομεία, βιομηχανικές περιοχές και άλλως πως ακατάλληλες για μαζική εγκατάσταση περιοχές, και δεν συνυπολογίζουν το έμμεσο κόστος της Δημοκρατίας για να εξυπηρετηθούν αυτές τις νέες αναπτύξεις που θα φυτρώσουν από το πουθενά στην ύπαιθρό μας (παροχή πόσιμου νερού και επιπτώσεις στον υδροφορέα της περιοχής, παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και ανάγκη νέας υποδομής, δημιουργία επιπλέον δικτύου αποχέτευσης και οδικό δίκτυο κ.ο.κ).
Εμείς, ως Οικολόγοι, ανησυχούμε, γιατί συνήθως είναι το περιβάλλον και τα δικαιώματα των πολιτών που θυσιάζονται στο βωμό της γρήγορης και αλόγιστης ανάπτυξης. Ζητούμε να διασφαλιστεί ότι οι διαδικασίες των περιβαλλοντικών μελετών, οι Ευρωπαϊκές περιοχές προστασίας της Φύσης (Natura 2000) και οι εν γένει περιβαλλοντικές νομοθεσίες, δεν θα θυσιαστούν χάριν των επενδύσεων και των αναπτυξιακών φαντασμάτων. Ταυτόχρονα, ζητούμε να διασφαλιστεί ότι παράγοντες όπως η διαφάνεια, η προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, η ασφάλεια και η υγεία, δεν θα παραγκωνιστούν για να προσελκύσουμε – τάχα – επενδύσεις και ταχύρυθμη ανάπτυξη. Διαδικασίες όπως η δημόσια ακρόαση και η δημόσια διαβούλευση έχουν κατοχυρωθεί μέσω του Ευρωπαϊκού κεκτημένου και δεν πρέπει να υποβαθμιστούν. Υπάρχουν διαδικασίες που μπορούν να γίνουν λιγότερο χρονοβόρες, υπάρχουν προθεσμίες που πρέπει να συμπτυχθούν, υπάρχουν κυβερνητικά τμήματα που πρέπει να μάθουν να εργάζονται στη βάση χρονοδιαγραμμάτων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να δεχθούμε την κατάργηση των αρχών της διαφάνειας και της προστασίας των δικαιωμάτων των πολιτών και της φύσης.

Ανάπτυξη που γίνεται καταπατώντας αυτές τις αρχές, δεν είναι βιώσιμη και αειφόρος. Τελικά θα μας φέρει στον ίδιο παρονομαστή και θα μας οδηγήσει στα ίδια αδιέξοδα.

Μην παρεξηγηθούμε όμως. Βεβαίως θέλουμε ανάπτυξη, βεβαίως θέλουμε και ξένα και Κυπριακά κεφάλαια να επενδύονται στον τόπο, όμως το γεγονός αυτό (και η μεγάλη μας ανάγκη) δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε καταστάσεις παράδοσης σε κερδοσκόπους και γυρολόγους επενδυτές. Πρέπει να αναπτύξουμε αντιστάσεις και άμυνες απέναντι στους σπεκουλαδόρους και τους κακόβουλους «επενδύτες». Σε περιπτώσεις σαν τη δική μας, προσελκύονται διάφοροι εκμεταλλευτές και αετονύχηδες, οι οποίοι νομίζουν ότι οι δυσκολίες ενός λαού, είναι για τους ίδιους ευκαιρία για εύκολο (και άνομο) κέρδος. Ο λαός μας λέει ότι «άμα ψοφήσει ο γάρος, τα κοράκια και τα όρνεα μαζεύονται για να κλέψουν τα καλλίτζια».

Λοιπόν, πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είμεθα «ψοφισμένος γάδαρος», ότι διαθέτουμε την ικανότητα να αντισταθούμε στα όρνεα και να χαράξουμε ένα αξιοπρεπή δρόμο προς την ανάπτυξη.

Στον ένα χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από τη νέα Κυβέρνηση, δεν μπορώ να πω ότι βλέπουμε αποφασιστική στροφή σε μια άλλη ανάπτυξη, βασισμένη στο σεβασμό των ανθρώπων και της φύσης. Όλο για σεβασμό των επενδυτών ακούμε και για την ανάγκη διευκόλυνσης τους, χωρίς να τίθεται η αναγκαία προϋπόθεση ότι δεν θα γίνουμε αντικείμενο εκμετάλλευσης κανενός και ότι το κύριο μέλημα της Κυβέρνησης είναι το συμφέρον του τόπου και του λαού και όχι του οποιουδήποτε επενδυτή.

Δυστυχώς ως τώρα έχουμε δει μόνο εξαγγελίες για μέτρα ανάπτυξης, δεν έχουμε δει τίποτα το ουσιαστικό να γίνεται πράξη. Θεωρούμε ότι ήρθε η ώρα η Κυβέρνηση να αφήσει τις θεωρίες, να γίνει πιο διεκδικητική προς τους ξένους δανειστές μας και να σταματήσει να βαυκαλίζεται με τα συγχαρητήρια και τα ωραία λόγια αλλιώς θα ζήσουμε και άλλες μέρες κατασχέσεων δημόσιας περιουσίας και τον αριθμό των ανέργων να πολλαπλασιάζεται καθημερινά.  Θέλουμε η Κυβέρνηση να δώσει ελπίδα και αειφόρο κατεύθυνση. Να επενδύσει στην πραγματική μπρος τα εμπρός επανεκκίνηση της οικονομίας μας, βασιζόμενη εξίσου στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, δηλαδή τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τη βιοτεχνία, την παραγωγή ενέργειας κ.ο.κ. και όχι μόνο στον τριτογενή τομέα των υπηρεσιών και των τραπεζών. Με τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι επιδιώκεται η επαναδημιουργία μιας οικονομίας βασισμένης ανισομερώς σε υπηρεσίες, δηλαδή μιας οικονομίας που θα είναι για πάντα εξαρτημένη από εξωγενείς παράγοντες.

Αναγνωρίζουμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Κυπριακή οικονομία και το κυπριακό κράτος αυτή την χρονική περίοδο. Όμως άλλο πράγμα είναι η οικονομική περισυλλογή και άλλο η μονόπλευρη και ισοπεδωτική λιτότητα. Άλλο κούρεμα και άλλο αποκεφαλισμός. Δυστυχώς η κυβέρνηση μας δεν μας έχει παρουσιάσει μια αποτελεσματικής στρατηγική και ρεαλιστικό όραμα εξόδου από την κρίση. Έχουμε δει μόνο μέτρα κοινωνικής οπισθοδρόμησης, αναπτυξιακής υποβάθμισης και εργασιακής υποχώρησης. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε ακούσει καμία ουσιαστική κίνηση προς την προώθηση των τριών «Α», δηλαδή της Ανάπτυξης, της Ανταγωνιστικότητας και της Αειφορίας. Αντίθετα με τις συμβουλές που λαμβάνουμε από Διεθνείς Οργανισμούς και άλλα παραδείγματα χωρών που εξήλθαν ή αντιμετώπισαν την οικονομική κρίση, δεν υπάρχει καμία πρόνοια που να δίνει την ελπίδα – ή  έστω την ένδειξη – ότι θα προκύψει κάποιας μορφής δυναμική που θα αλλάξει ριζικά το υφιστάμενο οικονομικό και αναπτυξιακό μοντέλο, που ευθύς εξαρχής μας έφερε σε αυτό το σημείο.

Η Κυβέρνηση πανηγυρίζει γιατί η Τρόικα, οι οίκοι αξιολόγησης και οι ξένοι οικονομικοί παράγοντες είναι ικανοποιημένοι. Εμείς ως Κίνημα Οικολόγων θεωρούμε ότι, παρόλο που ικανοποιούνται οι απαιτήσεις των δανειστών μας  και καθημερινά παίρνουμε ως χώρα τα εύσημα τους, οι παράπλευρες απώλειες από την οικονομική κρίση είναι πολλές και οδυνηρές. Χρειάζονται πολλά περισσότερα από τα συγχαρητήρια και τα εύσημα. Χρειαζόμαστε οικονομική στήριξη, προγράμματα ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής, από όλους αυτούς που καθημερινά μας βομβαρδίζουν με συγχαρητήρια. Με τα συγχαρητήρια δεν βρίσκουν δουλειά οι άνεργοι, δεν μπαίνει ψωμί στο σπίτι του φτωχού, δεν ανοίγει το μαγαζί του ο καταχρεωμένος και δεν βλέπει μέλλον στη χώρα ο νέος επιστήμονας.

Κυρίες και κύριοι,

Εμείς ως Οικολόγοι θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την ανάγκη προώθησης ομοιόμορφης ανάπτυξης και  προστασίας του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα της οικονομίας, σε σχέση με τον τριτογενή, μέσω της εφαρμογής νέων οικολογικών και πράσινων πολιτικών, βασισμένων στις νέες τεχνολογίες, στην πληροφορική και την καινοτομία. Αυτό που πραγματικά χρειάζεται η οικονομία μας είναι μια de profundis – δηλαδή εκ βάθρων – αλλαγή  που να αντικαταστήσει το κερδοσκοπικό και ανθρωποφάγο σύστημα της αλόγιστης και χωρίς όρια ανάπτυξης με ένα νέο πράσινο και αειφόρο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης.

Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014

Ο περί Αποκρατικοποιήσεων Νόμος του 2013





Ομιλία του βουλευτή του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών κ. Γιώργου Περδίκη

(Αρ. φακ: 23.01.055.038-2014)

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Εισαγωγή:

Η γενική μας αρχή και θέση είναι ότι δεν υποστηρίζουμε τις ισοπεδωτικές ιδιωτικοποιήσεις των ημικρατικών οργανισμών. Οι Οικολόγοι δεν στηρίζουν τη δημιουργία ιδιωτικών μονοπωλίων και  ολιγοπωλίων. Δεν υποστηρίζουμε νομοθεσίες που θα αποστερήσουν από τον Κυπριακό λαό δημόσια περιουσία για την οποία πλήρωσε πολύ ακριβά, με τον ιδρώτα του και τους κόπους του, για δεκαετίες.

Είναι σημαντικό, να διασφαλιστούν τα συμφέροντα του Κυπριακού λαού στο σύνολό του αλλά και η βιωσιμότητα των ημικρατικών οργανισμών και η προσφορά καλής ποιότητας υπηρεσιών σε προσιτές τιμές στον Κυπριακό λαό. Έχουμε την άποψη ότι όλα τα πιο πάνω μπορούν να διασφαλιστούν χωρίς κατ’ ανάγκην την ιδιωτικοποίηση των ημικρατικών οργανισμών.

Το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών εκφράζει για ακόμα μια φορά τη δυσαρέσκεια του για το χειρισμό τον οποίο έτυχε από την Κυβέρνηση το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων των ημικρατικών οργανισμών. Υπήρχε όλος ο χρόνος – από την εποχή που η κυβέρνηση Χριστόφια αποδέχτηκε την συμπερίληψη συγκεκριμένων όρων (του περιβόητου πλέον 3.6) στο πρώτο μνημόνιο από το καλοκαίρι του 2012 – για να γίνει ο απαραίτητος κοινωνικός και πολιτικός διάλογος. Και όμως βρεθήκαμε πάλι με κολλημένη την πλάτη στον τοίχο και το μαχαίρι στο λαιμό (ή το πιστόλι στο κρόταφο αν προτιμάτε). Και καλούμαστε να αποφασίσουμε ως κοινωνία και ως Βουλή, μία ανάσα πριν την εκπνοή της τρίτης διορίας και πριν την εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου. Διαμαρτύρομαι. Διαμαρτύρομαι έντονα για τη συνεχιζόμενη κατάσταση απρονοησίας και επιμύθιας που χαρακτηρίζει την πολιτική της χώρας μας. Λυπάμαι, αλλά φαίνεται δεν αλλάζουν οι κακές συνήθειες (ο νούρος του σσιύλου δεν ισιώνει).

Αντί του έγκαιρου προβληματισμού, αντί της μελέτης και του σχεδιασμού, επιλέγεται ο εκβιασμός, ο ετσιθελισμός και πειθαναγκασμός. Αίσχος!!!


Μία άλλη προσέγγιση:

Στο μνημόνιο είναι ξεκάθαρο ότι θα πρέπει να προηγηθεί ο εκσυγχρονισμός και η εξυγίανση των ημικρατικών οργανισμών πριν την ιδιωτικοποίηση, κάτι που δεν έγινε ακόμα. Ο υπουργός στην παρατήρησή μας ότι το άρθρο 3.6 του μνημονίου που αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις έπεται του 3.5 που αφορά τον εκσυγχρονισμό και την εξυγίανση των ημικρατικών οργανισμών, απάντησε ότι το σχετικό νομοσχέδιο ΘΑ κατατεθεί σύντομα. Εμείς λέμε ότι τα δύο νομοσχέδια έπρεπε να ήταν ένα, ως ενιαίος  «νόμος – πλαίσιο», για να είναι οι αποκρατικοποιήσεις μέρος ενός συνολικού προγράμματος, ΕΝΑ από τα εργαλεία και όχι ο αποκλειστικός μονόδρομος. Η κυβέρνηση απέρριψε την εισήγησή μας παρά το γεγονός ότι κατά την άποψή μας, η δική μας προσέγγιση δεν ήταν εκτός μνημονίου.

Δυστυχώς η Κυβέρνηση δεν προχώρησε να εφαρμόσει αυτήν την πρόνοια και προσέτρεξε να εφαρμόσει  τη πρόνοια της ιδιωτικοποίησης. Αυτό μας γεννά πολλά ερωτήματα: Πού είναι η πιστή εφαρμογή του μνημονίου; Μήπως επιχειρείται ένα εκ του προχείρου ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών; Φαίνεται ότι η κυβέρνηση και η Τρόικα βιάζονται να ξεπουλήσουν τους ημικρατικούς οργανισμούς για να ενισχύσουν τον ανταγωνισμό και την «ελεύθερη αγορά». Αυτό βέβαια δεν είναι κατ’ ανάγκην προς το συμφέρον του απλού πολίτη, του εργαζόμενου, του επιχειρηματία, και ας το έχουμε αυτό υπόψη.


Συνταγματικότητα:

Πολύ σοβαρά ερωτήματα που τέθηκαν και αφορούν την κατοχύρωση της εθνικής ασφάλειας και υγείας, την εξασφάλιση των ευάλωτων ομάδων αλλά και θέματα  αντισυνταγματικότητας του νομοσχεδίου, δεν έχουν απαντηθεί με τρόπο ικανοποιητικό.
Έγινε πολύ συζήτηση για το άρθρο 122 του Συντάγματος το οποίο σαφώς καθορίζει ότι η ΑΗΚ και η CYTA  είναι δημόσιες υπηρεσίες και συνεπώς ανήκουν στο κράτος (μάλιστα στο Σύνταγμα  παρομοιάζονται με το Στρατό και τα Σώματα Ασφαλείας).

Είναι σαφές ότι η μετατροπή της ΑΗΚ και της CYTA (31.12.14) σε μετοχική εταιρεία ιδιωτικού δικαίου απαιτεί νομοθετική ρύθμιση. Επειδή θα είναι μοναδικός μέτοχος το κράτος θα ισχυριστούν βεβαίως ότι δεν χρειάζεται τροποποίηση του άρθρου 122 του Συντάγματος. Στη συνέχεια όμως θα πωλήσουν τις μετοχές σε στρατηγικό επενδυτικό. Σύμφωνα μάλιστα με την μέχρι σήμερα πρακτική κάτι τέτοιο γίνεται με υπουργική απόφαση. Δηλαδή από την πίσω πόρτα και δια σαλαμοποίησης προσπαθούν να παρακάμψουν το Σύνταγμα. Είναι όμως δυνατόν να παίζουμε κρυφτούλι με το Σύνταγμα; Μία διαδικασία η οποία στο σύνολό της απαιτεί τροποποίηση του Συντάγματος – διότι πχ. η ΑΗΚ δεν θα είναι πλέον δημόσια υπηρεσία – μπορεί να αλλάζει χαρακτήρα επειδή η κυβέρνηση και η όποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα πάει από την πίσω πόρτα; (ΑΤΗΚ = πωλείται ολόκληρη μέχρι το 2016). Εμείς λέμε ότι η κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία παίζουν επικίνδυνα με την Συνταγματική νομιμότητα. Αντί να υποδείξουν στην Τρόικα το συνταγματικό κώλυμα και να το αξιοποιήσουν προς το όφελος των συμφερόντων του δημοσίου, προτίμησαν να αναζητήσουν παράδρομους και νομοθετικά σκοτεινά μονοπάτια.


Αποκομματικοποίηση:

Διαβάζω από την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου στους στόχους του προγράμματος αποκρατικοποίησης: «Περιορισμός των πολιτικών παρεμβάσεων και ενίσχυση της αξιοκρατίας». Εδώ έχουμε ένα σοβαρό θέμα. Ναι, οι ημικρατικοί οργανισμοί που έχουμε δεν είναι αυτό που θέλουμε. Κάποιοι απ’ αυτούς αποτελούν ένα μονοπώλιο που καταπιέζει την αγορά και τους καταναλωτές. Κάποιοι άλλοι αποτελούν γάγγραινα για τα δημόσια οικονομικά. Κάποιοι άλλοι έχασαν πλέον το λόγο της ύπαρξής τους.  Όλοι πάντως χαρακτηρίζονται από κακοδιοίκηση , υπερβολικό κόστος λειτουργίας και παροχή αμφίβολης ποιότητας υπηρεσιών.

Στη βάση αυτών των συμπτωμάτων βρίσκεται η ίδια ασθένεια: Η αναξιοκρατία η οποία πηγάζει από τις κομματικές παρεμβάσεις και την κουμπαροκρατία. Πολλοί νομίζουν ότι με την ιδιωτικοποίηση όλα αυτά τα κακά θα διορθωθούν. Το ίδιο το πρόγραμμα δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο αφού μιλά για «περιορισμό» και όχι «τερματισμό» των πολιτικών παρεμβάσεων. Αυτός που έγραψε το πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά την κυπριακή πραγματικότητα. Ξέρει για παράδειγμα ότι υπάρχουν άρρηκτοι βρώμικοι δεσμοί μεταξύ της επιχειρηματικότητας και του πολιτικού κατεστημένου. Στην Κύπρο ζούμε. Ολόκληρες ιδιωτικές εταιρείες ανήκουν σε κόμματα. Κομματάρχες διορίζουν προσωπικό όχι μόνο σε ημικρατικούς οργανισμούς αλλά και σε επιχειρήσεις φίλων τους επιχειρηματιών με το ανάλογο αντάλλαγμα βεβαίως. Υπάρχει μία ανομολόγητη σχέση αλληλοεπιδράσεων  μεταξύ των μεγάλων συμφερόντων και του μεγάλου πολιτικού κατεστημένου. Ποιος διαφωνεί;


Ξεπούλημα:

Η μεγάλη και βάσιμη μας ανησυχία είναι ότι με τις διαδικασίες που εγκαινιάζει σήμερα η κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, θα οδηγηθούμε σε ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών. Η μέθοδος αποκρατικοποίησης που ακολουθείται με την παράλληλη προώθηση της διαδικασίας για τρεις μεγάλες επιχειρήσεις σε εποχή ύφεσης της οικονομίας, δημιουργεί βάσιμες αμφιβολίες για το κατά πόσο θα επιτευχθεί η συγκομιδή των 1,4 δισεκατομμυρίων μέχρι το 2018. Σημειώνεται ότι για την CYTA σύμφωνα με το πρόγραμμα η ιδιωτικοποίηση ολοκληρώνεται στις 3.12.2015 –(εντός μνημονίου και ύφεσης). Για την ΑΗΚ αυτό το όριο αγγίζει το Σεπτέμβριο 2017. Είναι προφανές ότι με μόνο την CYTA να ιδιωτικοποιείται μέχρι το 2016 δεν πρόκειται να εισπραχθεί το ποσό του 1 δις. Είναι για αυτό ακριβώς το λόγο που στο πρόγραμμα των αποκρατικοποιήσεων (που δεν είναι μέρος του μνημονίου αλλά ο υπουργός είπε ότι συμφωνήθηκε με την Τρόικα) έχουν προστεθεί και προς πώληση περιουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας (καζίνο, κρατικό λαχείο, παιχνιδομηχανές). Αυτή η έκτακτη προσθήκη δεν ξέρω αν θα γίνει αποδεκτή από την Τρόικα (διότι είναι μάλλον έκτακτο έσοδο και όχι αποκρατικοποίηση όπως προνοεί το 3.6), ξέρω όμως σίγουρα ότι πρόκειται για μία σαφή ομολογία ότι οι δύο οργανισμοί θα ξεπουληθούν σε τιμή ευκαιρίας.


Τι προτείνουμε:

    Ο διορισμός Εφόρου και εμπειρογνωμόνων να γίνεται με απόσπαση κυβερνητικών λειτουργών ώστε να μειωθεί το κόστος αυτής της διαδικασίας. Η ίδια η Κυβέρνηση υπολογίζει ότι μόνο οι αμοιβές αυτών των αξιωματούχων θα φτάσουν το ένα εκατομμύριο ευρώ το χρόνο (επιπλέον θα πληρωθούν αμοιβές για ανεξάρτητους συμβούλους).
      Κατοχύρωση των ευάλωτων ομάδων για τους οποίους υπάρχει μέχρι σήμερα ειδική τιμολογιακή πολιτική και ειδικές τεχνικές διευθετήσεις, για να μην συμβεί ότι συνέβηκε στην Ελλάδα όπου με την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ καταργήθηκαν όλες οι κοινωνικές παροχές.
Θέματα ασφάλειας και υγείας να καλύπτονται με την υποχρέωση κατάθεσης ανεξάρτητων εκθέσεων στη Βουλή των Αντιπροσώπων από τα αρμόδια Υπουργεία.
      Να εξασφαλίζονται τα δικαιώματα των εργαζομένων με μια ειδική ρήτρα που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι εισηγήθηκαν.
  Η διαδικασία της αποκρατικοποίησης να ξεκινά με απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων.


Επίλογος:

Αφού η Κυβέρνηση δεν ικανοποίησε τα αιτήματά των Οικολόγων που στόχο είχαν την εξασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος, οι Οικολόγοι δεν  θα υποστηρίξουν το νομοσχέδιο για τις αποκρατικοποιήσεις. Η εκτίμηση των Οικολόγων, είναι ότι η Κυβέρνηση μπαίνει σε μία διαδικασία εξασθένησης και υποτίμησης των ημικρατικών οργανισμών ώστε στο τέλος αυτής της πορείας να είναι εύκολη λεία για το ιδιωτικό κεφάλαιο. Γίνεται μία προσπάθεια από μέρους της Κυβέρνησης για εξευμενισμό των υπαλλήλων, προσφέροντάς τους πλουσιοπάροχες αποζημιώσεις τις οποίες θα κληθεί να πληρώσει ο Κύπριος φορολογούμενος. Η ίδια η Κυβέρνηση στέλνει το μήνυμα ο «σώσον εαυτόν  σωθείτο», πράγμα εξαιρετικά κακό αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, που χρειάζεται συλλογικότητα και ευθύνη.