Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Ομιλία Βουλευτή Γιώργου Περδίκη στην Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων




«Ο περί Προϋπολογισμού του 2016 Νόμος του 2015»
(Αρ. Φακ. 23.01.056.187-2015)

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Διασχίζοντας την αίθουσα προκειμένου να ανεβώ στο βήμα – κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι – μπορούσα να διαβάσω τις σκέψεις ορισμένων από εσάς. Ακόμα μια χρονιά – θα λέτε από μέσα σας – να ακούσουμε την ίδια δηκτική και άγρια κριτική. Και βεβαίως, θα σκέφτεστε κάποιοι ότι, μακάρι να είναι η τελευταία. Λοιπόν – τέτοιες γιορτάρες μέρες – θα συνιστούσα να μην κάνετε – αυτοί οι κάποιοι – πονηρά και μοχθηρά όνειρα. Κυρίως γιατί θα σας μείνει η κακία. Και είναι κρίμα γιατί έρχεται η γιορτή των Χριστουγέννων που είναι γιορτή αγάπης και αδελφοσύνης.

Οφείλω πάντως να σας διαβεβαιώσω ότι παρά το γεγονός ότι τα δύο μεγάλα κόμματα, εφαρμόζοντας τη λογική του οδοστρωτήρα, έχουν καταφέρει να επιβάλουν το νέο εκλογικό νόμο -λαιμητόμο της δημοκρατικής πολυφωνίας, οι προσδοκίες ορισμένων από εσάς δεν πρόκειται να υλοποιηθούν. Τέτοια δώρα μην περιμένετε να σας φέρει ο Άγιος Βασίλης.

Ξέρω ακόμα ότι κάποιοι επιχειρούν να ενσαρκώσουν τον ρόλο του αιμοσταγή Ηρώδη στο πολιτικό σκηνικό της Κύπρου, εν έτη 2015. Ματαιοπονούν και αμαρτάνουν άδικα. Παρά το γεγονός ότι στον προϋπολογισμό που έχουμε να ψηφίσουμε αύριο, για πρώτη φορά στα τελευταία 30 χρόνια, στο κεφάλαιο χρηματοδότησης της Βουλής και των πολιτικών κομμάτων, η Κυβέρνηση – ευθυγραμμιζόμενη με τα δύο μεγάλα κόμματα – εισηγείται τον οικονομικό στραγγαλισμό των μικρών κομμάτων και την προεκλογική τους αφαίμαξη, εμείς ως Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, σας διαβεβαιώνουμε ότι θα είμαστε και του χρόνου εδώ, να καρφώνουμε το σάπιο σύστημα και το απάνθρωπο κατεστημένο και να στηλιτεύουμε τις άδικες εξουσίες.

Σας διαβεβαιώ λοιπόν, ότι οι πονηρές και μοχθηρές προσδοκίες της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας που εκπροσωπούν κάποιοι σε αυτό το κοινοβούλιο δεν θα περάσουν. Οι καθαρές ιδέες, ο κρυστάλλινος πολιτικός λόγος, ούτε δολοφονούνται, ούτε ισοπεδώνονται.

Παίρνω όμως την ευκαιρία να καταθέσω το δικό μου όραμα και προσδοκία. Προσδοκώ ότι η νέα Βουλή θα είναι αυτή που – αφού συμπληρωθεί από τις θέσεις που κατά το Σύνταγμα αναλογούν στους συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους – θα προχωρήσει στις αναγκαίες συνταγματικές τροποποιήσεις που θα εναρμονίσουν το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας με τη λύση του Κυπριακού, την οποία βεβαίως προηγουμένως θα εγκρίνει ο Κυπριακός λαός σε ένα και μοναδικό ενιαίο δημοψήφισμα μεταξύ των νόμιμων – και μόνο – κατοίκων του νησιού.

Προς άρση κάθε παρεξήγησης και επειδή ακούγονται διάφορα, καταθέτω την κάθετη διαφωνία μου στην ιδέα που κυκλοφορούν διάφοροι κύκλοι για έγκριση της προτεινόμενης λύσης του Κυπριακού από τη Βουλή, αντί του δημοψηφίσματος.

Προς το σκοπό αυτό έχω καταθέσει από τις 2 Φεβρουαρίου 2012 σχετική πρόταση νόμου, που καθιστά άκυρη και παράνομη κάθε τέτοια προσπάθεια. Εκφράζω τη δυσαρέσκεια μου γιατί η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή δεν συζήτησε ποτέ αυτήν την πρόταση νόμου. Γιατί άραγε;

Προσδοκώ επίσης ότι η λύση που θα προκύψει μέσω των διαπραγματεύσεων, θα προνοεί για ένα ενιαίο δικοινοτικό κράτος, με μια ιθαγένεια, μια υπηκοότητα για τους νόμιμους κατοίκους, μία και μόνη αδιαίρετη κυριαρχία, μια διεθνή προσωπικότητα, χωρίς ξένες εγγυήσεις, ξένους στρατούς, βάσεις και εποίκους.

Έχω την προσδοκία και την πεποίθηση ότι στα πλαίσια της λύσης του κυπριακού οφείλουμε να εξασφαλίσουμε τα πιο πάνω, μαζί με την πλήρη κατοχύρωση και εφαρμογή όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προσωπικών ελευθεριών, του Ευρωπαϊκού κεκτημένου και του διεθνούς δικαίου.

Είναι για μένα σημαντικό η συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας να εξασφαλιστεί κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο. Στις προτάσεις των Οικολόγων, όπως κατατέθηκαν στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου στις 18-19 Φεβρουαρίου 2015 για την αλλαγή στρατηγικής στο Κυπριακό, περιλαμβάνεται συγκεκριμένη εισήγηση για μια αμεσοδημοκρατική διαδικασία, που θα εμπλέξει την Κυπριακή κοινωνία, ένθεν και ένθεν του κατοχικού συρματοπλέγματος, τους ειδικούς νομικούς επιστήμονες και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, για να επιτύχουμε όλοι μαζί, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, Μαρωνίτες, Αρμένιοι και Λατίνοι (νομικοί επιστήμονες και πολιτικοί) την συγγραφή ενός αναθεωρητικού κειμένου για το Κυπριακό Σύνταγμα, που θα το διακρίνει η δικαιοσύνη, η σύγχρονη νομική σκέψη, ο σεβασμός των κοινοτικών και ομαδικών δικαιωμάτων αλλά πρωτίστως ο σεβασμός των δικαιωμάτων του πολίτη.

Τότε, πολλοί εκ των ηγετών γελούσαν μαζί μας στο Εθνικό Συμβούλιο. Πριν λίγες μέρες, στην τελευταία συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου, με ικανοποίηση διαπίστωσα ότι οι προτάσεις των Οικολόγων κερδίζουν έδαφος και γίνονται ευρύτερα αποδεκτές.

Προσδοκώ λοιπόν ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων του Κυπριακού λαού, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, με τη συμβολή και των θρησκευτικών ομάδων των Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων, θα έχει το δικό της συνταγματικό ρόλο στη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην είσοδο σε μια νέα εποχή.

Πολλοί μου λένε ότι άδικα περιμένω από τη Βουλή να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Μου υπενθυμίζουν ότι είναι αυτή η Βουλή που αποφάσισε με τρομερή πλειοψηφία να ζητήσει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να προσέλθει σε κλειστή συνεδρίαση, προκειμένου να ενημερώσει του Βουλευτές για τις εξελίξεις στο Κυπριακό. Πέρασαν 3 μήνες και ο Πρόεδρος φαίνεται να έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων του την πρόσκληση της Βουλής.

Κι όταν προσπάθησα να εγγράψω το Κυπριακό ως θέμα προς συζήτηση στο κεφάλαιο Δ’, από αυτή τη Βουλή, λίγο έλειψε να φάω και ξύλο. Το γλύτωσα με κάποιες φιλοφρονήσεις όπως εκείνο το αξέχαστο «σιωπή ρε, κάτσε κάτω ρε καραγκιόζη».

Μέχρις ότου λοιπόν αυτή η Βουλή και οι Βουλευτές της αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, ας περιοριστούμε στα πιο πεζά και τετριμμένα του προϋπολογισμού, παρά το γεγονός ότι τελευταία οι συζητήσεις στη Βουλή για τον προϋπολογισμό δεν είναι όπως ήταν παλιά. Μοιάζουν πλέον άχαρες, άχρωμες και άοσμες, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, αφού αποφασίζουν άλλοι πριν από εμάς για εμάς.

Η κατάστασης μου θυμίζει τους στίχους του Καβάφη στο ποίημα «Περιμένοντας τους Βαρβάρους»: «Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί; Οι βάρβαροι σαν έλθουν, θα νομοθετήσουν».

Ας καμωθούμε λοιπόν ότι συζητούμε τον προϋπολογισμό. Η Βουλή των Αντιπροσώπων καλείται λοιπόν να υπερψηφίσει τον τρίτο, μετά την υπογραφή του Μνημονίου, προϋπολογισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Δεν θα είναι βέβαια η πρώτη φορά που η Βουλή των Αντιπροσώπων θα κληθεί να ψηφίσει προϋπολογισμό που να αντικατοπτρίζει την δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια.  Από το 2011 ήδη ο προϋπολογισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας έπαυσε να είναι αναπτυξιακός αποκτώντας πλέον αρνητικό χαρακτήρα και πρόσημο.

Τα μέτρα και οι ιδέες της Τρόικας άρχισαν να εφαρμόζονται από το καλοκαίρι του 2011 κατά ένα μερικό και αποσπασματικό τρόπο.

Είναι πλέον σχεδόν από όλους αποδεκτό ότι η μερική και αποσπασματική εφαρμογή των πολιτικών της Τρόικας, επί των ημερών της προηγούμενης Κυβέρνησης, είχε μόνο αρνητικές συνέπειες, αφού παρά τις θυσίες τις οποίες υπέστησαν καταρχήν οι ευάλωτες ομάδες, η οικογένεια και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και αργότερα και οι εργαζόμενοι, τελικά η χώρα δεν απέφυγε την οικονομική καταστροφή.

Αυτό συνέβηκε γιατί με ευθύνη της τότε Κυβέρνησης και της Βουλής συνεχίζονταν ταυτόχρονα οι σπατάλες, η κακοδιοίκηση,  η κομματοκρατία, ο αλόγιστος κρατικός δανεισμός, η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, οι πολυτέλειες, η ασυδοσία των τραπεζών και η παροχή εγγυήσεων στις τράπεζες με υποθήκευση της Κυπριακής οικονομίας.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Υπουργός Οικονομικών μιλώντας απ’ αυτό το βήμα, κήρυξε το τέλος της ύφεσης. Μας κατάθεσε σειρά αριθμών και δεικτών για την ανάπτυξη που έρχεται, (πέστε ότι έφτασε κιόλας). Εμείς δεν συμφωνούμε με τον Υπουργό. Θεωρούμε ότι ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η Κυβέρνηση είναι προϋπολογισμός ύφεσης, που αντικατοπτρίζει την έλλειψη μιας αποτελεσματικής στρατηγικής και ενός ρεαλιστικού οράματος εξόδου από την κρίση. Ο προϋπολογισμός περιλαμβάνει μέτρα κοινωνικής οπισθοδρόμησης, αναπτυξιακής υποβάθμισης και εργασιακής υποχώρησης. 

Κατά την άποψή μας πρέπει να απεγκλωβιστούμε από το κυνήγι των αριθμών και των δεικτών. Δεν συμφωνούμε με την άποψη ότι πρέπει να επιβληθούν αιματηρές θυσίες, που μπορεί ακόμα και να προκαλέσουν μόνιμες αναπηρίες στην κοινωνική συνοχή, στην ποιότητα ζωής και στο περιβάλλον της πατρίδας μας, για να βελτιωθούν οι δείκτες της Κυπριακής οικονομίας, γεγονός που υποτίθεται ότι θα προσελκύσει επενδύσεις που στη συνέχεια θα φέρουν τάχα θέσεις εργασίας και ευημερία.  Αυτή είναι η θεωρία των κυβερνώντων, είναι η θεωρία της τρόικας και του διεθνούς νομισματικού ταμείου. Εμείς δεν συμφωνούμε με αυτή την θεωρία, τη θεωρία της καμένης γης.

Στη Φύση παρατηρούμε ότι στην καμένη γη δεν φυτρώνει πάντα χορτάρι, αλλά συχνά το έδαφος διαβρώνεται και επέρχεται η ερημοποίηση.  Κατά την άποψή μας ο παρόν προϋπολογισμός συνεχίζει την πολιτική της «καμένης γης» χωρίς να δημιουργεί νησίδες ανάπτυξης, και συνεπώς οδηγεί στην κοινωνική ερημοποίηση.

Είναι αλήθεια ότι στον προϋπολογισμό γίνεται μια προσπάθεια για οριακή αύξηση κονδυλίων που έχουν σχέση με τις αναπτυξιακές δαπάνες των υπουργείων ενώ ταυτόχρονα καταγράφεται ελαφριά μείωση των τακτικών δαπανών. Όμως δεν μπορούμε να μη σημειώσουμε ότι η μείωση των τακτικών δαπανών οφείλεται κυρίως στη μείωση του προσωπικού, λόγω αφυπηρετήσεων και τη μη πλήρωση κενών θέσεων εξαιτίας της απαγόρευσης των προσλήψεων, γεγονός που δημιούργησε τεράστια κενά στη δημόσια υπηρεσία. Υπάρχουν ζωτικοί τομείς – όπως η ασφάλεια και η υγεία – όπου τα κενά απειλούν όχι μόνο την καλή λειτουργία της διοίκησης αλλά την ίδια την επιβίωση των απλών ανθρώπων.

Από την άλλη, δυστυχώς εντοπίζουμε ακόμα σπατάλες και μη δικαιολογημένες δαπάνες, αδικαιολόγητα προσωπικά επιδόματα αξιωματούχων και ύποπτες χρηματοδοτήσεις έργων ή υπηρεσιών. Για ακόμη μία φορά οι Οικολόγοι ζητούν τον περιορισμό των προκλητικών επιδομάτων που έχουν αξιωματούχοι αυτής της χώρας σε περίοδο οικονομικής κρίσης και ισχνών αγελάδων. Οι Οικολόγοι ζητούν την περικοπή από τον προϋπολογισμό που θα ψηφίσετε αύριο, των επιδομάτων ή μέρους αυτών που αφορούν προσωπικά τηλεφωνήματα, οδηγούς, οδοιπορικά, γραμματείς, έξοδα παραστάσεως κ.α. (π.χ. τυροπιτάκια, κομμωτήρια κλπ).

Ακόμα ζητούμε όπως ψηφίσετε την πρόταση νόμου που έχουμε καταθέσει στη Βουλή για την κατάργηση των διπλών αμοιβών και συντάξεων των αξιωματούχων και  την πρόταση νόμου των Οικολόγων που καθορίζει μέγιστο όριο (πλαφόν) για μισθούς, το εφάπαξ και τις συντάξεις στο Δημόσιο.  Τα ποσά που θα εξοικονομηθούν πρέπει να διοχετευτούν σε έργα, έργα βιώσιμης ανάπτυξης που θα παράξουν νέες θέσεις εργασίας και θα στηρίξουν τους χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους και τις μικρές επιχειρήσεις.

Κυρίως όμως θέλουμε να τονίσουμε πως, αντίθετα με τις συμβουλές που λαμβάνουμε από Διεθνείς Οργανισμούς και παραδείγματα άλλων χωρών, που εξήλθαν ή αντιμετώπισαν την οικονομική κρίση, δεν υπάρχει καμία πρόνοια στον προϋπολογισμό που να δίνει την ελπίδα, ότι θα προκύψει κάποιας μορφής δυναμική που θα αλλάξει ριζικά το υφιστάμενο οικονομικό και αναπτυξιακό μοντέλο, που μας έφερε σε αυτό το σημείο.

Εξακολουθεί και σε αυτόν τον προϋπολογισμό να μην γίνεται κατανοητό ότι το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας μας – μιας χώρας που βρίσκεται υπό κατοχή και απειλείται από δημογραφικό Αττίλα – είναι ο πληθυσμός μας. Τα μέτρα οικονομικής στήριξης της τεκνογονίας και της μόρφωσης των παιδιών υπόκεινται κάτω από αυστηρά εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια στο όνομα της ορθολογιστικής στόχευσης. Θέση μας είναι ότι τα επιδόματα για την οικογένεια – και κυρίως για τις πολύτεκνες και μονογονεϊκές οικογένειες αλλά και τις οικογένειες σε αγροτικές μειονεκτικές περιοχές – και τους φοιτητές, δεν πρέπει να αποτελούν μέρος της ευρύτερης πολιτικής για στήριξη των απόρων και κακώς περικόπτονται στη βάση ενός δυσνόητου και γεμάτου κενά συστήματος στόχευσης. Στην δική μας αντίληψη πρόκειται για αναπτυξιακές χορηγίες γι’ αυτό και τα κριτήρια πρέπει να είναι ανάλογα.

Η λογική της «στόχευσης» εφαρμόζεται δυστυχώς και στα προγράμματα στήριξης των αναπήρων, γεγονός που έχει προκαλέσει τις έντονες διαφωνίες του αναπηρικού κινήματος.

Θα θέλαμε να κάνουμε ειδική μνεία για την πολυδιαφημισμένη ως επιτυχημένη εισαγωγή του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος. Μόλις φέτος - πολύ καθυστερημένα - προβλέπεται να δοθούν οι αναγκαίες πιστώσεις για αγορά μηχανογραφικού εξοπλισμού για να μπορεί να γίνει ο απαιτούμενος χειρισμός του όγκου των δεδομένων που το Υπουργείο Εργασίας απαιτεί για την εξέταση των χιλιάδων αιτήσεων που εξακολουθούν να εκκρεμούν από το 2014.

Έχουμε συμπολίτες μας που έχουν οδηγηθεί στην εξαθλίωση λόγω της οικονομικής κρίσης αλλά δεν έχουν πρόσβαση σε καμία βοήθεια λόγω της κωλυσιεργίας που δείχνει το συγκεκριμένο υπουργείο στην εξέταση και λήψη απόφασης για την αίτησή τους. Ο αριθμός των αιτήσεων ολοένα και αυξάνεται αλλά δεν δίνονται απαντήσεις. Οι λίγοι που έχουν εγκριθεί μέχρι στιγμής δεν έχουν λάβει τα ποσά που δικαιούνται αναδρομικά και πνίγονται στους τόκους των χρεών και το βάρος των καθημερινών αναγκών που δεν μπορούν να περιμένουν πότε θα κινηθεί επιτέλους η κυβερνητική μηχανή η οποία και στην μετά την καταστροφή εποχή συνεχίζει να κινείται νωχελικά.

Και παρά όλο αυτό το χάος και την κωλυσιεργία, τα ποσά που έχουν προϋπολογιστεί για  το ΕΕΕ και τα επιδόματα τέκνου, όπως και για τις έκτακτες χορηγίες που βρίσκονται στη διάθεση της Υπουργού Εργασίας παραμένουν στο ίδιο επίπεδο με τα προηγούμενα δύο χρόνια. Αυτή η καθυστέρηση μεταφράζεται σε ακόμα ένα χρόνο κωλυσιεργίας από το συγκεκριμένο υπουργείο στην έγκριση του ΕΕΕ σε δικαιούχους και σίγουρα στη μη καταβολή των αναδρομικών ποσών  που δικαιούνται οι άποροι από το 2014.

Επίσης σημειώνουμε ότι δεν κατάφερε ακόμα η Κυβέρνηση να συνδέσει το ΕΕΕ με την εθελοντική εργασία σε κοινωνικά και κοινοτικά έργα, ώστε να χρηματοδοτείται η απασχόληση και όχι η ανεργία.

Επίσης η Κυβέρνηση μέσω του χειρισμού των θεμάτων που αφορούν το ωράριο των γενικών καταστημάτων, δημιούργησε συνθήκες κρίσης με ανυπολόγιστες συνέπειες ακόμα και στα δημόσια οικονομικά. Αν όντως, όπως απειλούν οι μεγάλες επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου, καταφύγουν σε απολύσεις προσωπικού με την εφαρμογή του ωραρίου που καθορίζει – όπως πρέπει σε μια πολιτισμένη κοινωνία – την Κυριακή ως δημόσια αργία, θα σημειωθεί ανάγκη για περαιτέρω δαπάνες για κάλυψη των απεργιακών επιδομάτων. Θα έπρεπε να υπάρχουν μέτρα για εργοδότηση των ανέργων στις μικρές επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου αντί της ανεργίας.

Στο σημείο αυτό πρέπει να γίνει αναφορά στον υψηλό ακόμα δείκτη της ανεργίας που δημιουργεί ιδιαίτερο βάρος στα δημόσια οικονομικά. Ας σημειωθεί ότι στο δείκτη ανεργίας δεν καταγράφονται οι χιλιάδες άνεργοι νέοι ή οικογενειάρχες που μεταναστεύουν στο εξωτερικό αναζητώντας μια καλύτερη μοίρα. Η Κύπρος τα τελευταία χρόνια είναι μία από τις λίγες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου παρουσιάζεται σημαντική μείωση του πληθυσμού, πέραν του 10%. Πολλοί από αυτούς τους οικονομικούς μετανάστες είναι νέοι επιστήμονες που είτε δεν επιστρέφουν στην Κύπρο από τις σπουδές τους, είτε επιστρέφουν εκεί που σπούδασαν προς αναζήτηση εργασίας. Η Κύπρος αιμορραγεί και η Κυβέρνηση… κτενίζεται. Επανειλημμένα έχουμε ζητήσει από τους αρμοδίους να καταθέσουν ένα συγκροτημένο σχέδιο δημογραφικής πολιτικής αλλά… φευ.

Δεν υπάρχουν στον προϋπολογισμό πρόνοιες που να καλύπτουν ικανοποιητικά το έλλειμμα του ταμείου κοινωνικών ασφαλίσεων της τάξης των 7 δις ευρώ. παρά τις σχετικές νομοθεσίες και τις κατά καιρούς δεσμεύσεις της Κυβέρνησης. Ως Οικολόγοι υποστηρίζουμε τον κοινωνικό έλεγχο του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δηλαδή να τερματιστεί η παράνομη διαχείριση που συνιστά διαχρονική αφαίμαξη των ταμείων από την Κυβέρνηση.

Επίσης φαίνεται καθαρά στον προϋπολογισμό ότι η Κυβέρνηση θα συνεχίσει την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων στα λιμάνια και τις τηλεπικοινωνίες. Εμείς ως Οικολόγοι δεν στεκόμαστε δογματικά απέναντι στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Για εμάς, αυτό που προέχει είναι το δημόσιο συμφέρον, το συμφέρον των καταναλωτών και πολιτών και μετά το συμφέρον των εργαζομένων. Η Κυβέρνηση φαίνεται να έχει αποφασίσει να παραδώσει τους κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς στα χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου, αδιαφορώντας για το οποιοδήποτε οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Το σίγουρο είναι ότι κάποιοι εκ των κυβερνώντων θα ευνοηθούν από τις μίζες και τα δώρα των επενδυτών.

Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε οποιαδήποτε άλλη πρόταση που να προνοεί άμεσα μέτρα εκσυγχρονισμού της CYTA και προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων για επένδυση σε ένα δημόσιο οργανισμό, κερδοφόρο και ανθηρό. Τα ιδιωτικά κεφάλαια είναι καλοδεχούμενα, πάντα όμως μέσα σε ένα πλαίσιο δημόσιου ελέγχου του οργανισμού.

Η CYTA, όπως και όλοι οι ημικρατικοί οργανισμοί, είναι απαραίτητο και αναγκαίο να εκσυγχρονιστούν, να αποκομματικοποιηθούν και να ενδυναμωθούν. Η πολιτική της υπόσκαψης και του στραγγαλισμού των ημικρατικών που ακολουθεί η Κυβέρνηση, πλήττει το δημόσιο συμφέρον και αυξάνει το οικονομικό και κοινωνικό κόστος.

Ως Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών εκφράζουμε ανησυχία όταν διαβάζουμε ότι οι σύμβουλοι αποκρατικοποιήσεων εισηγούνται αποξένωση κρατικών τεμαχίων γης, για τα οποία υπάρχουν σχέδια πολιτιστικής και περιβαλλοντικής ανάπτυξης. Δεν θα δεχθούμε σε καμία περίπτωση τη ματαίωση του έργου του νέου αρχαιολογικού μουσείου στο χώρο του παλιού νοσοκομείου Λευκωσίας ή του δημόσιου κήπου στο παλιό ΓΣΠ. Πρέπει να τεθεί φρένο στις άκρατες ιδιωτικοποιήσεις που προωθεί η Κυβέρνηση.

Εξακολουθούν οι ιθύνοντες να μιλούν για προσέλκυση ξένων επενδύσεων και καταθέσεων, για πωλήσεις ακινήτων, αδειοδότηση καζίνων, γηπέδων γκολφ και μαρίνων και για ξεπούλημα ημικρατικών οργανισμών που θα τονώσουν τάχα την ανταγωνιστικότητα, χωρίς να προσπαθεί κανείς να βρει λύση για επανεκκίνηση της οικονομίας μας προς τα εμπρός. Μιλούν για κίνητρα για προσέλκυση ξένων επενδυτών και εννοούν φοροαπαλλαγές και χαριστικές χαλαρώσεις, τις οποίες επωφελούνται τελικά πρώτα οι ιθαγενείς ολιγάρχες, φίλοι της Κυβέρνησης.

Οργιάζει η φοροδιαφυγή των εχόντων. Καλούμε Κυβέρνηση και Βουλή να εφαρμόσουν ουσιαστικά μέτρα πάταξης της φοροδιαφυγής. Να υιοθετηθεί η πρόταση των Οικολόγων (που εκκρεμεί από τις 24 Νοεμβρίου 2011) για φορολόγηση του υπέρ πλούτου και της πολυτέλειας. Να ερευνηθεί πλήρως η Λίστα Λαγκάρντ και να αναζητηθούν όλες οι παράνομες μεταφορές καταθέσεων στο εξωτερικό και να φορολογηθούν. Να υπάρξει πλήρης διαφώτιση με δημοσιοποίηση των πολιτικά εκτεθειμένων προσώπων. Να μειωθεί ο φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας με τη σωστή στόχευση και ο ΦΠΑ σε προϊόντα λαϊκής κατανάλωσης. Να εισαχθεί φόρος ρύπων και πράσινης ανάπτυξης. Τα έσοδα από την εν γένει φορολόγηση να κατανέμονται στους ίδιους τους φορολογούμενους ως κίνητρα για ανάπτυξη που θα φέρουν νέες θέσεις εργασίας.

Εκεί που υπάρχουν σοβαρά κενά και παραλείψεις είναι η πανθομολογούμενη στασιμότητα που παρατηρείται στην εφαρμογή μιας de profundis (δηλαδή εκ βάθρων) μεταρρύθμισης. Ακόμα και αυτά τα μεταρρυθμιστικά μέτρα του μνημονίου δεν έχουν εφαρμοστεί. Θα καταθέσω μόνο κάποια παραδείγματα:

Πρώτα και κύρια το ΓΕΣΥ, το οποίο παλινδρομεί και βρίσκεται στους πέντε δρόμους. Εμείς ζητούμε να προχωρήσει άμεσα η λειτουργική και συμφωνημένη αυτονόμηση των νοσοκομείων και να σταματήσει η διάλυση των δημόσιων ιατρικών υπηρεσιών. Με λύπη διαπιστώνουμε – και το διαπίστωσε και ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας – ότι τα όρια δαπανών που τέθηκαν από το Υπουργείο Οικονομικών στα πλαίσια της εφαρμογής της τυφλής λιτότητας του μνημονίου, έχουν εξαρθρώσει τα δημόσια νοσοκομεία. Τα δημόσια ογκολογικά έχουν διαλυθεί, οι ρευματοπαθείς, οι θαλασσαιμικοί, οι χρόνιοι ασθενείς και άλλες κατηγορίες ασθενών διαμαρτύρονται για τα τεράστια κενά που παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια. Η μεταρρύθμιση των φαρμακευτικών υπηρεσιών όλο εξαγγέλλεται αλλά δεν υλοποιείται.

Μεταρρύθμιση προνοεί το μνημόνιο και για τη δημόσια υπηρεσία, την τοπική αυτοδιοίκηση, τους ημικρατικούς οργανισμούς κ.ο.κ. Τελειώνει το μνημόνιο και ακόμα δεν υλοποιήθηκαν αυτοί οι στόχοι.

Από την άλλη, μεταρρυθμιστικές πρόνοιες του μνημονίου εξαφανίζονται μυστηριωδώς για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας ή αλλιώς, για να μην κακοφανιστεί η Τουρκία. Αναφέρομαι στην πρόνοια για τη δημιουργία Ταμείου Διαχείρισης των Εσόδων από τους Υδρογονάνθρακες. Οι Τούρκοι λέγεται έθεσαν βέτο γιατί δεν μπορεί να θεσπιστεί και να λειτουργήσει ένα τέτοιο Ταμείο πριν από τη λύση, λένε. Μιλώντας για υδρογονάνθρακες, που πριν λίγα χρόνια είχαν χαρακτηριστεί ως «δώρο του Θεού», προκαλεί αλγεινή εντύπωση η καθολική απραξία και οι παλινδρομήσεις. Όλο γίνονται επαφές, συναντήσεις υψηλού, μεσαίου αλλά και χαμηλού επιπέδου, αλλά τα έργα και οι αποφάσεις είναι πολύ λίγα. Τι συμβαίνει; Μήπως και εδώ επεμβαίνει ο ποιητής και συνιστά να περιμένουμε τους βαρβάρους;

Στα αρνητικά επίσης καταγράφεται η απουσία πιστώσεων για το περιβάλλον. Για ακόμα μια χρονιά σημειώνεται η πενιχρή χορηγία για τα καταφύγια ζώων και η σχεδόν μηδαμινή χορηγία που παραχωρείται στην Ομοσπονδία Περιβαλλοντικών και Οικολογικών Οργανώσεων Κύπρου. Οι ανάγκες για τη λειτουργία των περιβαλλοντικών και ιδιαιτέρως των οργανώσεων που προσφέρουν στον τομέα της προστασίας των ζώων μεγαλώνουν χρόνο με το χρόνο. Δυστυχώς στο υπουργείο οικονομικών δεν φαίνεται να εκτιμούν την προσφορά των περιβαλλοντικών και φιλοζωικών οργανώσεων. Παρόμοιας φύσης περικοπές γίνονται αδικαιολόγητα επιλεκτικά και εις βάρος κι άλλων κοινωνικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, επειδή εξασκούν κριτική κατά της πολιτικής της Κυβέρνησης.

Ως Οικολόγοι διατυπώνουμε την ανησυχία μας για την κατάσταση του τραπεζικού συστήματος της χώρας. Πρώτα και κύρια, δεν είδαμε – όπως συνέβηκε σε άλλες χώρες με παρόμοιες εμπειρίες – τους υπεύθυνους της τραπεζικής πανωλεθρίας να οδηγούνται στη Δικαιοσύνη και να πληρώσουν για τα εγκληματικά τους λάθη και συμπεριφορές.

«Επέφερε το τραπεζικό μας σύστημα σοβαρό πλήγμα στην οικονομία μας», ομολόγησε πριν μια βδομάδα ο κ. Γεωργιάδης.

Ποιος πλήρωσε; Ποιος τιμωρήθηκε; Κανείς.

Τα ίδια ισχύουν για την εποπτεία που ασκούσε η Κεντρική Τράπεζα και η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα! Ποιος τιμωρήθηκε; Κανείς! Ποιος πλήρωσε; Κανείς!

Για την ατιμωρησία δεν κάνει αναφορά ο κ. Γεωργιάδης. Αντίθετα είχαμε και επιβράβευση αυτών που ευθύνονται για την καταστροφή. Κανείς εκ των κυβερνώντων δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται το διαβρωτικό ρόλο της ατιμωρησίας στην όποια προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας και την κοινωνικής συνοχής.

Αλλά γιατί η πολιτική ολιγαρχία να επιδιώξει την τιμωρία των ενόχων όταν είναι και η ίδια μπλεγμένη μέχρι το κόκκαλο στη διαφθορά και στη διαπλοκή (βλέπε focus, αποχετευτικό Πάφου κ.ο.κ.).

Και ενώ τραπεζίτες, ελεγκτές, λογιστές και δικηγόροι κάνουν πάρτι και από υπεύθυνοι και συνένοχοι, μετατρέπονται σε επίγονους που διαχειρίζονται την υποτιθέμενη επιχείρηση σωτηρίας – με το αζημίωτό βέβαια – τα θύματα τους, σέρνονται στα δικαστήρια και διπλοτιμωρούνται.

Ποιοι είναι τα θύματα; Πρόκειται για τους κατόχους αξιογράφων,  τους δανειολήπτες των μη εξυπηρετούμενων δανείων, τους κουρεμένους καταθέτες και μετόχους της Λαϊκής Τράπεζας (και δευτερεύοντος της Τράπεζας Κύπρου), τους δανειολήπτες του Ελβετικού φράγκου, τους απολυμένους από τις Κυπριακές Αερογραμμές και τις τράπεζες κ.ο.κ.

Για όλους τους πιο πάνω ως Οικολόγοι προτείνουμε:
  1. Άμεση ψήφιση της πρότασης νόμου του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων για τους κατόχους των αξιογράφων και εφαρμογή των δεσμεύσεων του Προέδρου Αναστασιάδη για επίλυση του προβλήματος που αντιμετωπίζουν χιλιάδες μη θεσμικοί κάτοχοι αξιογράφων.
  2. Ψήφιση νομοθεσίας για τους δανειολήπτες των δανείων σε Ελβετικό φράγκο και άλλο ξένο συνάλλαγμα ώστε τη συναλλαγματική διαφορά να την αναλαμβάνουν εξ’ ολοκλήρου οι τράπεζες.
  3. Κατάργηση διά νόμου όλων των καταχρηστικών ρητρών των δανείων.
  4. Τροποποίηση της νομοθεσίας και ένταξη των τραπεζών στο νόμο περί τοκογλυφίας.
  5. Δημιουργία δημόσιου φορέα διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων με κρατική και ιδιωτική χρηματοδότηση.
  6. Να συμφωνηθεί ένα δίκαιο μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο σχέδιο αποζημίωσης των κουρεμένων καταθετών και μικρομετόχων της Λαϊκής Τράπεζας, σύμφωνα με το πρόσφατο ψήφισμα της  Βουλής των Αντιπροσώπων.
  7. Να εξαιρεθούν από το νόμο της πακετοποίησης και μαζικής πώλησης δανείων τα δάνεια για καθορισμένη πρώτη κατοικία και μικρή επιχείρηση.
  8. Να εξαιρεθεί στο νόμο για τις εκποιήσεις η καθορισμένη πρώτη κατοικία και η μικρή επιχείρηση. Να τύχει συνολικής επαναξιολόγησης και αλλαγής η νομοθεσία των εκποιήσεων.
  9. Εκπλήρωση των υποχρεώσεων της κυβέρνησης έναντι των ταμείων προνοίας των απολυμένων εργαζομένων.

Θα θέλαμε η Κυβέρνηση μέσω του προϋπολογισμού να δώσει ελπίδα και νέα κατεύθυνση.  Να επενδύσει στην επανεκκίνηση της οικονομίας μας, βασιζόμενη εξίσου στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, δηλ. τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τη βιοτεχνία, την εναλλακτική παραγωγή ενέργειας κ.ο.κ. και όχι μόνο στον τριτογενή τομέα των υπηρεσιών και των τραπεζών.  Ο προϋπολογισμός που έχουμε μπροστά μας δεν μας αφήνει καμία αμφιβολία ότι επιδιώκεται η επαναδημιουργία μιας οικονομίας βασισμένης ανισομερώς στις υπηρεσίες του τριτογενή τομέα, μιας οικονομίας που θα είναι για πάντα εξαρτημένη από εξωγενείς παράγοντες και θα ευνοεί πάντα την ίδια οικονομική και κομματική νομενκλατούρα.

Εμείς θα συνεχίσουμε να υπερασπιζόμαστε την ανάγκη προώθησης ομοιόμορφης ανάπτυξης και προστασίας του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα της οικονομίας, σε σχέση με τον τριτογενή τομέα μέσω της εφαρμογής νέων οικολογικών και πράσινων πολιτικών, βασισμένων στις νέες τεχνολογίες, στην πληροφορική και την καινοτομία.  Αυτό που πραγματικά χρειάζεται η οικονομία μας και έπρεπε να αντικατοπτρίζεται στον προϋπολογισμό του 2016, είναι μια de profundis – δηλαδή εκ βάθρων – αλλαγή, που να αντικαταστήσει το κερδοσκοπικό και ανθρωποφάγο σύστημα της αλόγιστης και χωρίς όρια ανάπτυξης των δεικτών και των αριθμών – το σύστημα της διαπλοκής κομμάτων και οικονομικής ολιγαρχίας – με ένα νέο πράσινο και αειφόρο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης και πολιτικής.

Από τους πολίτες, για τους πολίτες. Και για την μικρή μας πατρίδα.

Καλά Χριστούγεννα, ευτυχές το νέο έτος και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία.

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Ομιλία κ. Γιώργου Περδίκη, Βουλευτή Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών στην Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων 5 Νοεμβρίου 2015



«Η ανάγκη υιοθέτησης ενός νέου συμβολαίου (New Deal) για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και τη βιώσιμη ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση»
(Θέμα εγγραφέν με εισήγηση του βουλευτή
κ. Γιώργου Περδίκη εκ μέρους του Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών).
(Αρ. Φακ. 23.05.048.002-2015)

Κυρίες και Κύριοι,

Η οικονομική κρίση του Μεσοπολέμου στις αρχές του 20ου αιώνα, γνωστή και ως Μεγάλη Ύφεση (Great Depression) ξεκίνησε από το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 1929, όταν καταρρεύσαν οι αξίες των μετοχών, ακολούθησε μαζική ρευστοποίησή τους, η οποία οδήγησε σε νέα πτώση της αξίας τους και ως αποτέλεσμα αυτής της κυλιόμενης διαδικασίας χάθηκαν μαζικά κεφάλαια από το Χρηματιστήριο (κυρίως των βιομηχανικών επιχειρήσεων και των τραπεζών). Χρειάστηκαν 4 χρόνια για να αναδειχθεί το κατάλληλο πολιτικό πρόσωπο με την αναγκαία πολιτική βούληση για να πάρει τις δύσκολες αποφάσεις και τα αναγκαία μέτρα παρά το τεράστιο ρίσκο. Ξέρετε, σήμερα μιλούμε με τόσο θαυμασμό για τον Αμερικανό Πρόεδρο Φραγκλίνο Ρούσβελτ, αλλά όταν εκλέγηκε και εφάρμοσε το πρόγραμμα του, αυτό που έγινε πλέον ιστορικά και παγκόσμια γνωστό ως το “New Deal», ο δρόμος του δεν ήταν σπαρμένος με ροδοπέταλα. Είχε πολλά εμπόδια να υπερπηδήσει αλλά αποδείχθηκε ότι είχε δίκαιο, όταν επέμενε πως ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστούν τα εγγενή προβλήματα της Αμερικανικής οικονομίας, ήταν να επανεισαχθεί ο κρατικός έλεγχος και να ξεκινήσει ένα μαζικό πρόγραμμα κυβερνητικών αναπτύξεων και επενδύσεων. Έτσι κατάφερε να επαναφέρει τη ρευστότητα στην αγορά αλλά και για να βάλει φαγητό στο τραπέζι των φτωχών πολιτών.

Οι σημερινές παγκόσμιες και Ευρωπαϊκές ηγεσίες προτείνουν (και ενίοτε εφαρμόζουν ακόμη και με τη βία), ακριβώς το αντίθετο μοντέλο. Υποστηρίζουν τη σκληρή και ισοπεδωτική λιτότητα. Τον περιορισμό της κρατικής παρέμβασης. Την παροχή άπλετου χώρου ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας με αποκρατικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων, μείωση των υποχρεώσεων των επιχειρηματιών, μείωση του εργατικού κόστους, περιορισμό των εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων κ.ο.κ. Είναι αυτή ακριβώς τη δέσμη μέτρων που προσπαθούν να μας φορτώσουν με τη Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων TTIP, που συνιστά το ξεπούλημα των δικαιωμάτων των λαών και των πολιτών με τη μεγαλύτερη συμφωνία Επίλυσης Διαφορών μεταξύ Επενδυτών και Κρατών (ISDS) που θα έχει συναφθεί ποτέ.

Από τότε που ξέσπασε η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, τον Οκτώβριο του 2008, το οικονομικό σύστημα προσπαθεί να μετριάσει τις οικονομοκοινωνικές συνέπειες αλλά με πολύ φτωχά αποτελέσματα. Η οικονομική κρίση στις ΗΠΑ το 2008 ξεκίνησε με το σπάσιμο της φούσκας στις τιμές των ακινήτων. Το μη ελεγχόμενο νεοφιλελεύθερο οικονομικό σύστημα στις ΗΠΑ διευκόλυνε την υπερβολική κατανάλωση και τον υπερβολικό δανεισμό με αποτέλεσμα την υπέρ-θέρμανση της οικονομίας και την αύξηση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών. Με άλλα λόγια, για να κάνουμε και τους παραλληλισμούς, δημιουργήθηκε ανισομερής υπερβολικός δανεισμός των νοικοκυριών, μεγάλο ποσοστό μη εξυπηρετούμενων δανείων στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και κατέρρευσε η όλη φούσκα παρασύροντας τα πάντα.

Η πρόσφατη οικονομική κρίση δεν ήταν ένα μεμονωμένο και αναπάντεχο φαινόμενο. Τα αίτια, η φύση και τα χαρακτηριστικά της κρίσης συνδέονται με τη συνολική υπόθεση της μεταπολεμικής διαδικασίας που οδήγησε στην εμβάθυνση των οικονομικών συνεργειών και τη δημιουργία ενός παγκοσμιοποιημένου οικονομικού συστήματος καταπίεσης και άσχετης κερδοσκοπίας. Διαπιστώνεται η λειτουργία ενός φαύλου κύκλου, που προκαλεί την κατά συρροή οικονομική κατάρρευση των οικονομιών σειράς χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατ’ επέκταση την κοινωνική εξαθλίωση των πολιτών. Η σημερινή πραγματικότητα είναι το πιο τρανό παράδειγμα ότι οι νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές και η καθολική χρηματιστικοποίηση της καπιταλιστικής κοινωνίας, δεν αποτελούν πλέον βιώσιμο οικονομικό μοντέλο. Εμείς εδώ στην Κύπρο μόλις τα τελευταία χρόνια βλέπουμε την κορυφή του παγόβουνου των τεράστιων στρεβλώσεων στο οικονομικό μας σύστημα. Όμως φοβάμαι ότι καθυστερούμε πάρα πολύ στη λήψη των αναγκαίων μέτρων και αποφάσεων για εκ βάθων διόρθωση προηγούμενων λαθών και θεσμικών αδιεξόδων.  Για να γίνει βέβαια αυτό πρέπει να υπάρξει πολιτική απόφαση που το παρόν καθεστωτικό σύστημα δεν πρόκειται ποτέ να αναλάβει.

Για το Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών είναι ξεκάθαρο πως το υφιστάμενο οικονομικό μοντέλο και οι διάφορες μεταλλάξεις του, δεν αποτελεί την κατάλληλη πρόταση για έξοδο από την κρίση.

Κατ’ ακρίβεια, όλα τα Ευρωπαϊκά πράσινα κόμματα θεωρούμε πως οι Ευρωπαϊκές οικονομικές δομές χρήζουν άμεσης μεταρρύθμισης και αναδιάρθρωσης. Έχουμε ενσκήψει στο πρόβλημα και έχουμε καταλήξει σε συγκεκριμένες προτάσεις για μεταμόρφωση του οικονομικού μας μοντέλου. Οι ιδέες αυτές είναι εξέλιξη των βασικών πορισμάτων διαφόρων διεθνών οργανισμών, που επιχορηγήθηκαν από τα Ηνωμένα Έθνη για να μελετήσουν ενδελεχώς τη βιώσιμη και αειφόρο μετεξέλιξη του υφιστάμενου παγκόσμιου οικονομικού μοντέλου, όπως το Διεθνές Συμβούλιο για Τοπικές Περιβαλλοντικές Πρωτοβουλίες  (ICLEI International Council for Local Environmental Initiatives) ή η Διεθνής Πρωτοβουλία ΤΕΕΒ (The Economics of Ecosystems and Biodiversity).  

Εν συντομία, οι προτάσεις του Κινήματος, όπως έχουν συνδιαμορφωθεί από όλα τα πράσινα κόμματα της Ευρώπης, βασίζονται στους εξής άξονες:
1)   Άμεση διαφοροποίηση του υφιστάμενου διεθνούς οικονομικού μοντέλου και αναστολή της άκρατης φιλελευθεροποίησης της αγοράς, με την επαναφορά περισσότερου ελέγχου της οικονομίας από κρατικούς θεσμούς και την προστασία και ενίσχυση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
2)   Προώθηση εναλλακτικών βιώσιμων τομέων της οικονομίας, επαγγελμάτων και άλλως πως δραστηριοτήτων, ώστε να εξυγιανθεί και εξορθολογιστεί ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Η Πράσινη Οικονομία δεν είναι πλέον αίτημα των λίγων και εναλλακτικών Oικολόγων αλλά επιτακτική απαίτηση, ακόμη και διεθνών χρηματοπιστωτικών θεσμών.
3)   Ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και επαναφορά του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα, που έπρεπε να διέπει τους θεσμούς της διοίκησης, της υγείας και της παιδείας. Περαιτέρω ενίσχυση της διεθνούς αλληλεγγύης και προσπάθεια από κοινού αντιμετώπισης της μάστιγας της πείνας και της καταπολέμησης των τεράστιων ανισοτήτων που υφίστανται μεταξύ κρατών, λαών και ολόκληρων Ηπείρων.
4)   Η προώθηση και περαιτέρω ενίσχυση της παιδείας και της διάχυσης της γνώσης σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, ώστε η καινοτομία και η έρευνα να προωθηθούν σε νέα ύψη και επίπεδα και να καταπολεμηθεί η ανεργία και η εκμετάλλευση του κόπου και μόχθου των συνανθρώπων μας.
5)   Ενίσχυση της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλο τον κόσμο, ώστε να αντιμετωπιστεί η φτώχεια, η πείνα, η εξαθλίωση και ως αποτέλεσμα τούτου η μαζική μετανάστευση και οι ροές προσφύγων.

Η προώθηση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, εναλλακτικών τρόπων ζωής και αναδιάρθρωση των καταναλωτικών συμπεριφορών, είναι μερικές από τις πολιτικές που πηγάζουν από αυτούς τους πυλώνες.  Σίγουρα τα παραδείγματα και οι προτάσεις είναι αμέτρητες για μια άλλη μορφή ανάπτυξης, κυκλικής, αειφόρου και βιώσιμης.

Παραθέτω μερικά παραδείγματα:
  • Προώθηση μέσω κυβερνητικών σχεδιασμών της επένδυσης στην ενεργειακή αποδοτικότητα και στις μικρομεσαίες μονάδες παραγωγής.
  • Προώθηση στρατηγικής για καταπολέμηση της ανεργίας μέσω του επανασχεδιασμού της ενεργειακής υποδομής της χώρας ώστε να μετριαστεί στο ελάχιστο η χρήση ορυκτών ενεργειακών πηγών και να επιτευχθεί η εθνική διάχυση ενεργειακών πόρων, με την ομαλή ένταξη των ΑΠΕ στο εθνικό ενεργειακό ισοζύγιο.
  • Στοχευμένη διοχέτευση των εισοδημάτων, μέσω φόρων επί των κερδών εταιρειών πετρελαίου και φυσικού αερίου (όπως έχει ήδη επιτευχθεί στην Νορβηγία) στην ανάπτυξη του δικτύου των ΑΠΕ και μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας.
  • Εισαγωγή οικονομικών κινήτρων για προώθηση πράσινων επενδύσεων και εξοικονόμηση ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης τραπεζικών τόκων για δανεισμό σε πράσινες επενδύσεις.
  • Η ενίσχυση των μικρομεσαίων εταιρειών ως η ραχοκοκαλιά των εθνικών οικονομιών και η διάσπαση υπερμεγεθών εταιρειών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων για να μετριάζεται το οικονομικό ρίσκο, να υπάρχει διαφοροποίηση πορτοφολίων και να μην δημιουργούνται συστημικές συνέπειες.
  • Επαναφορά ελέγχου (re-regulation) διεθνών συναλλαγών, της διεθνούς διακίνησης κεφαλαίων, εξονυχιστικό έλεγχο των οικονομικών παράγωγων και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.
  • Εισαγωγή μέτρων καταπολέμησης της φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής.

Οι νέοι δεκαεπτά στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης της χιλιετίας των Ηνωμένων Εθνών εντάσσονται σε αυτά τα πλαίσια. Έχει τεθεί στόχος η υλοποίηση τους μέχρι και το 2030. Ελπίζουμε ότι θα έχουμε περισσότερες επιτυχίες στο δεύτερο αυτό εγχείρημα αφού οι αρχικοί 8 στόχοι της χιλιετίας δυστυχώς δεν έχουν επιτευχθεί.

Οι νέοι παγκόσμιοι στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης είναι οι εξής:

1.  Εξάλειψη της φτώχειας σε όλες τις μορφές της ανά το παγκόσμιο.
2. Εξάλειψη της πείνας και επίτευξη της επισιτιστικής ασφάλειας και βελτίωση της διατροφής και προώθηση της αειφόρου γεωργίας.
3. Εξασφάλιση υγιούς ζωής και προώθηση της ευημερίας για όλους και σε όλες τις ηλικίες.
4. Εξασφάλιση δίκαιης και χωρίς αποκλεισμούς ποιότητα της εκπαίδευσης και προώθηση των ευκαιριών της διά βίου μάθησης για όλους.
5. Να επιτευχθεί η ισότητα των φύλων και η χειραφέτηση όλων των γυναικών και κοριτσιών.
6. Διασφάλιση της διαθεσιμότητας και της αειφόρου διαχείρισης του νερού και της ορθολογιστικής διαχείρισης των υγρών αποβλήτων για όλους.
7. Διασφάλιση της πρόσβασης σε οικονομικά προσιτή, αξιόπιστη, βιώσιμη και σύγχρονη ενέργεια για όλους.
8. Προώθηση της βιώσιμης, χωρίς αποκλεισμούς οικονομικής ανάπτυξης, της πλήρους και παραγωγικής απασχόλησης και της αξιοπρεπούς εργασίας για όλους.
9. Η δημιουργία ανθεκτικών υποδομών, η προώθηση βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς εκβιομηχάνισης και προώθηση της καινοτομίας.
10. Μείωση των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων εντός και μεταξύ των χωρών.
11. Μεταμόρφωση των πόλεων και ανθρώπινων οικισμών σε ανθεκτικούς, ασφαλείς και βιώσιμους χώρους διαβίωσης, χωρίς αποκλεισμούς.
12. Εξασφάλιση βιώσιμων προτύπων κατανάλωσης και παραγωγής προϊόντων.
13. Ανάληψη επείγουσας δράση για την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος και των επιπτώσεων της (λαμβάνοντας γνώση των συμφωνιών που έχουν συναφθεί από το φόρουμ UNFCCC).
14. Συγκρατημένη χρήση των ωκεανών, των θαλασσών και διατήρηση των θαλάσσιων πόρων για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
15. Προστασία, αποκατάσταση και προώθηση της βιώσιμης χρήσης των επίγειων οικοσυστημάτων, συγκρατημένη διαχείριση των δασών, καταπολέμηση της απερήμωσης και αντιστροφή της υποβάθμισης του εδάφους και ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας.
16. Προώθηση της ειρηνικής και χωρίς αποκλεισμούς κοινωνίας, που να υποβοηθά την αειφόρο ανάπτυξη, την απρόσκοπτη παροχή πρόσβασης στη δικαιοσύνη για όλους και την άρση αποκλεισμών στην πρόσβαση των πολιτών προς τους θεσμούς σε όλα τα επίπεδα (και ιδιαίτερα στην υγεία).
17. Ενίσχυση των μέσων υλοποίησης και αναζωογόνηση της παγκόσμιας εταιρικής σχέσης για την αειφόρο ανάπτυξη.

Για να επιτευχθούν όλα αυτά, τουλάχιστον στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπάρχει πολύς δρόμος, προσπάθεια και κόπος. Μπορούμε άμεσα να ξεκινήσουμε με τα θέματα που άπτονται της δικής μας κρατικής οντότητας. Πρέπει να επιδιώξουμε διοχέτευση κονδυλίων στην ανάπτυξη και τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων και περιεκτικών στρατηγικών για κάθε στόχο ξεχωριστά, με την συνδρομή της κοινωνίας, των πολιτών και τη συσπείρωση όλων των δυνάμεων μας προς υλοποίηση τους και ομαλή μετάβαση, σε μια πιο βιώσιμη και προσοδοφόρα σε κάθε επίπεδο οικονομία. Πρέπει να απεγκλωβιστούμε άμεσα από την εμμονή για εξασφάλιση οικονομικής ευρωστίας για τους λίγους, σε βάρος των βασικών και μακροχρόνιων  αναγκών του τόπου και του λαού.

Ως Κίνημα Οικολόγων Περιβαλλοντιστών καλούμε σε συσπείρωση όλες τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις του τόπου ώστε να κερδίσουμε το στοίχημα για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ λαού, Κυβέρνησης και παραγωγικών τάξεων με στόχο τη μεταμόρφωση της κοινωνίας και οικονομίας μας, σε ένα πιο βιώσιμο και περιβαλλοντικά φιλικό μοντέλο, που να διακρίνεται από την κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη και που θα μπορεί να εξασφαλίσει την πραγματική ευημερία για όλους τους κατοίκους της Κύπρου και της Ευρώπης.